1Til korleiaren. Med strengespel. Etter «Den åttande». Ein Davids- salme.
2Herre, refs meg ikkje ¬i din vreide, og tukt meg ikkje i din harme!
3Ver meg nådig, Herre, ¬for eg er kraftlaus. Læk meg, Herre, ¬eg er djupt forfærd.
4Mi sjel er gripen av redsle. Kor lenge, Herre?
5Herre, vend deg hit ¬og fri meg ut, frels meg i di miskunn!
6For ingen av dei døde ¬kjem deg i hug. Kven prisar vel deg i dødsriket?
7Eg er trøytt av å sukka, med tårer væter eg mi lege, eg græt kvar natt, ¬så senga er våt.
8Mitt auga er sløvt av bitter sorg og dimt av all den motstand ¬eg møter.
9Vik frå meg, ¬alle ugjerningsmenn, for Herren har høyrt min gråt.
10Herren høyrde ¬då eg trygla og bad, han har teke imot mi bøn.
11Alle mine fiendar ¬skal verta til skammar. Dei skal gripast av redsle og brått snu om med skam.