1Av David. Herre, eg lyfter mi sjel til deg,
2eg set mi lit til deg, min Gud. Lat meg ikkje verta ¬til skammar, lat ikkje mine fiendar ¬triumfera over meg!
3Ingen som ventar på deg, ¬vert til skammar; til skammar vert berre dei som ber seg trulaust åt ¬– til inga nytte.
4Herre, syn meg dine vegar, og lær meg dine stigar!
5Lat meg få ferdast i di sanning; lær meg, Gud, for du er min frelsar! Eg ventar dagen lang på deg.
6Kom i hug di miskunn, Herre, og dine velgjerningar; for dei er frå evig tid.
7Kom ikkje i hug ¬min ungdoms synder og mine misgjerningar! Kom meg i hug i din truskap, ¬Herre, for din godhug skuld.
8God og rettvis er Herren; difor viser han syndarar vegen.
9Han leier dei arme ¬til det som er rett, og lærer dei hjelpelause sin veg.
10Alle Herrens stigar ¬er miskunn og truskap mot dei som held hans pakt ¬og hans bod.
11For ditt namn skuld, Herre, tilgjev mi synd, for ho er stor!
12Kvar den ¬som har age for Herren, lærer av han ¬den veg han skal velja.
13Han skal alltid ha det godt, og ætta hans skal arva landet.
14Herren har fortruleg samfunn med dei som ottast han, i pakta med han ¬får dei rettleiing.
15Eg vender alltid mine augo ¬mot Herren, for han dreg mine føter ¬ut or garnet.
16Vend deg til meg ¬og ver meg nådig, for eg er einsam og i naud.
17Fri meg frå det ¬som tyngjer mitt hjarta, og før meg ut or mine trengsler!
18Tenk på mi naud og mi møde, og tilgjev alle mine synder!
19Sjå mine fiendar, ¬kor mange dei er! Dei hatar meg ¬med eit ofseleg hat.
20Vern mitt liv og fri meg ut, lat meg ikkje verta til skammar; for eg flyr til deg.
21Lat ærlegdom og rettvise ¬verna meg, Herre; for eg set mi von til deg!
22Å, Gud, løys Israel ut or alle trengsler!