1Ein miktam. Av David. Verna meg, Gud, ¬for eg flyr til deg.
2Eg seier til Herren: «Du er min herre, du er mitt einaste gode.»
3Eg held meg til dei heilage ¬i landet; høgt set eg dei gjæve menn.
4Mange plager må dei tola, dei som spring ¬etter andre gudar. Eg vil ikkje ¬renna ut blodoffer for dei og ikkje ta ¬deira namn i min munn.
5Herre, du er min del ¬og mitt staup, det er du som fastset min lut.
6Eg fekk min del på fager grunn, ja, ein herleg arv vart min.
7Eg prisar Herren, ¬som gjev meg råd; jamvel om natta ¬får eg rettleiing i mitt indre.
8Alltid har eg Herren for auga; han er ved mi høgre side, eg skal ikkje rikkast.
9Difor er det glede i mitt hjarta og jubel i mi sjel; ja, jamvel lekamen ¬kan vera trygg.
10Du gjev meg ikkje ¬over til dødsriket, du lèt ikkje din trufaste tenar ¬gå til grunne.
11Du lærer meg livsens veg. Det er fullt av glede ¬for ditt åsyn, ein evig fagnad ¬ved di høgre hand.