1Ein song. Ein Davids-salme.
2Mitt hjarta er roleg, Gud, eg vil spela og syngja ¬av heile mitt hjarta.
3Vakna, harpe og lyre! Morgonroden vil eg vekkja.
4Eg vil prisa deg ¬mellom folka, Herre, lovsyngja deg ¬mellom folkeslag.
5Stor er di miskunn, ¬til himmelen når ho, til skyene rekk din truskap.
6Vis deg høg ¬over himmelen, Gud, vis din herlegdom ¬over all jorda!
7Hjelp oss med di høgre hand, svar oss, ¬så dine kjære vert berga!
8Gud har tala i sin heilagdom: «Med jubel ¬vil eg skifta ut Sikem og mæla opp Sukkot-dalen.
9Meg høyrer Gilead ¬og Manasse til, Efraim er hjelmen ¬på mitt hovud, og Juda er min styrarstav.
10Men Moab er mitt vaskefat, på Edom kastar eg ¬min sko. Eg triumferer ¬over Filistarlandet.»
11Kven fører meg ¬til festningsbyen, kven leier meg til Edom?
12Er det ikkje du, Gud, ¬som vraka oss og ikkje drog ut ¬med våre hærar?
13Gjev oss hjelp mot fienden! Hjelp frå menneske ¬duger ikkje.
14Med Guds hjelp ¬skal vi gjera storverk. Han skal trakka ¬våre fiendar ned.