Amos 1— NO1978NN

¹Dette er dei orda som Amos, ein av gjætarane frå Tekoa, fekk i syner om Israel. Det var på den tid då Ussia var konge i Juda, og Jeroboam, son til Joasj, var konge i Israel, to år før jordskjelvet.

²Han sa: Herren skal torna frå Sion, la røysta si ljoma frå Jerusalem. Då skal beitemarkene ¬åt gjætarane stura og alt turka bort ¬på Karmels topp.

³Så seier Herren: For tre ugjerningar ¬Damaskus har gjort, ja, for fire ¬tek eg ikkje att min dom. For dei har treskt Gilead med jernslegne sledar.

⁴Men eg sender eld ¬mot Hasaels hus, han skal øyda ¬Benhadads borger.

⁵Eg bryt sund ¬portbommen i Damaskus, rydjar ut dei ¬som bur i Aven-dalen, og han som ber kongsstav ¬i Bet-Eden. Og folket i Aram ¬skal førast til Kir, seier Herren.

⁶Så seier Herren: For tre ugjerningar ¬Gasa har gjort, ja, for fire ¬tek eg ikkje att min dom. For dei førte bort alle dei hadde teke til fange, og gav dei i Edoms vald.

⁷Men eg sender eld ¬mot muren kring Gasa, han skal øyda borgene i byen.

⁸Eg rydjar ut dei ¬som bur i Asjdod, og han som ber kongsstav ¬i Asjkalon. Eg vender mi hand mot Ekron, og resten av filistarane ¬skal gå til grunne, seier Herren Gud.

⁹Så seier Herren: For tre ugjerningar ¬Tyrus har gjort, ja, for fire ¬tek eg ikkje att min dom. For alle dei hadde teke ¬til fange, gav dei i Edoms vald; dei kom ikkje brorskapspakta ¬i hug.

¹⁰Men eg sender eld ¬mot muren kring Tyrus, han skal øyda borgene i byen.

¹¹Så seier Herren: For tre ugjerningar ¬Edom har gjort, ja, for fire ¬tek eg ikkje att min dom. For dei forfylgde sine brør ¬med sverd og viste ikkje medkjensle. Dei heldt alltid fast ¬på sin vreide og gav aldri opp sin harme.

¹²Men eg sender eld mot Teman, han skal øyda borgene i Bosra.

¹³Så seier Herren: For tre ugjerningar ¬ammonittane har gjort, ja, for fire ¬tek eg ikkje att min dom. For dei skar opp ¬svangre kvinner i Gilead då dei ville gjera ¬sine grenser vide.

¹⁴Men eg kveikjer eld ¬mot muren kring Rabba, han skal øyda borgene i byen, medan hærrop lyder ¬på stridens dag, og stormen rasar ¬på uversdagen.

¹⁵Då skal kongen deira ¬førast bort som fange saman med hovdingane sine, ¬seier Herren.