Psalms 109— AFR20

¹Vir die •musiekleier. Van Dawid. 'n Psalm. O God, aan wie my lof toekom, moet tog nie stilbly nie;

²want die monde van goddeloses, ja, monde vol bedrog, is wyd oop teen my – hulle beskuldig my met tonge wat lieg.

³Met woorde van haat omsingel hulle my; hulle val my sonder rede aan.

⁴In antwoord op my liefde is hulle vyandig teenoor my, en dit terwyl ek in gebed is.

⁵Hulle vergeld my met kwaad vir goed, met haat vir my liefde.

⁶Hulle sê: “Stel 'n goddelose teen hom aan, laat 'n aanklaer aan sy regterkant staan.

⁷Wanneer die beslissing oor hom gegee word, moet hy as 'n skuldige na vore tree; sy gebed moet hom as sonde toegereken word.

⁸Mag sy lewensdae min wees; mag iemand anders sy amp oorneem.

⁹Mag sy kinders vaderloos word en sy vrou 'n weduwee.

¹⁰Mag sy kinders bly rondswerf en bedel, en kos soek op hulle puinhope.

¹¹Mag die skuldeiser beslag lê op alles wat aan hom behoort, en mag vreemdes die vrug van sy arbeid plunder.

¹²Mag daar vir hom niemand wees wat in troue liefde uitreik nie; mag daar niemand wees wat hom ontferm oor sy vaderlose kinders nie.

¹³Mag sy nageslag uitgeroei word – in die volgende geslag moet hulle name uitgewis word.

¹⁴Mag die sondeskuld van sy voorouers die Here bybly, en mag die sonde van sy moeder nie uitgewis word nie.

¹⁵Mag dit altyd voor die Here wees, sodat Hy die herinnering aan hulle van die aarde af verdelg;

¹⁶omdat hierdie man nie daaraan gedink het om troue liefde te bewys nie, maar magtelose mense en behoeftiges, dié met vreesbevange harte, vervolg het om hulle dood te maak.

¹⁷Hy was lief vir vervloeking – dit het hom getref. Hy het niks gehou van seën nie – dit het ver van hom gebly.

¹⁸Hy het vervloeking aangetrek soos sy bokleed – dit het sy binneste ingedring soos water, en sy gebeente soos olie.

¹⁹Mag dit vir hom word soos 'n kledingstuk waarin hy homself hul, en 'n lyfband wat hy altyd dra.”

²⁰Mag dít van die Here se kant die straf wees vir hulle wat my vyandiggesind is, en wat onheil oor my lewe uitspreek!

²¹Maar, U, Here, my Heer, handel met my ter wille van u Naam; omdat u troue liefde goed is, red my!

²²Want ek is magteloos en behoeftig, en my hart is deurboor in my binneste.

²³Soos 'n skaduwee wat lank word, gaan ek heen; ek word afgeskud soos 'n treksprinkaan.

²⁴My knieë gee mee sonder dat ek vas; my liggaam is uitgeteer, sonder olie.

²⁵En ek, ek het vir hulle 'n bespotting geword; wanneer hulle my sien, skud hulle die kop.

²⁶Help my, Here my God; verlos my in u troue liefde,

²⁷sodat hulle kan weet dat dit u hand is, dat U, Here, dit gedoen het.

²⁸Hulle kan maar vervloek, maar U, U sal seën. Sou hulle teen my opstaan, sal hulle beskaam word; u dienskneg sal bly wees.

²⁹Mag hulle wat my vyandiggesind is, geklee wees in vernedering; mag hulle in hulle skande gehul wees soos in 'n mantel.

³⁰Met my mond sal ek die Here met oorgawe prys, tussen baie mense sal ek Hom loof;

³¹want Hy staan aan die regterkant van die behoeftige om hom te verlos van hulle wat oor sy lewe wil beslis.