1Waarom, Here, bly U so ver staan, waarom verberg U Uself in tye van nood?
2In hulle hoogmoed agtervolg goddeloses die magtelose. Mag hulle verstrik raak in die sameswerings wat hulle beplan!
3Ja, 'n goddelose spog oor sy hartsbegeertes, en terwyl hy wins maak, vervloek en verag hy die Here.
4Die goddelose sê met sy neus in die lug: “God vra nie rekenskap nie; daar is geen God nie” – dit is al sy gedagtes.
5Sy paaie is altyd voorspoedig. U beslissings is ver buite sy gesigsveld. Hy minag al sy teenstanders.
6Hy sê in sy hart: “Ek sal nie struikel nie; van geslag tot geslag is ek die een wat nie teenspoed sal ervaar nie.”
7Sy mond is vol vervloeking, bedrog en verdrukking; onder sy tong is gemeenheid en onreg.
8Naby dorpies lê hy in 'n hinderlaag; in skuilplekke vermoor hy die onskuldige; sy oë is op die loer vir die weerlose.
9In 'n skuilplek lê hy soos 'n leeu in die ruigte; hy lê die magtelose voor om hom te vang; hy vang die magtelose deur sy vangnet toe te trek.
10Verpletter krimp die weerlose ineen; hy val in sy mag.
11Die goddelose sê in sy hart: “God vergeet. Hy hou sy oë toe; Hy sien dit nooit raak nie.”
12Staan op, Here; God, lig u hand; vergeet die magteloses tog nie!
13Waarom verag 'n goddelose mens God? Hy sê in sy hart U eis nie rekenskap nie.
14U sien tog self die moeite en verdriet, U sien dit raak. Deur dit in u hand te gee, laat weerloses dit aan U oor; vir weeskinders is U 'n helper.
15Breek die arm van die goddelose, ja, eis rekenskap van 'n bose mens oor sy goddeloosheid totdat U niks meer vind nie.
16Die Here is Koning vir altyd en ewig; nasies verdwyn uit sy land.
17U het gehoor wat die verdruktes graag wil hê, Here. U versterk hulle harte, U oor luister aandagtig
18om aan die weeskind en die onderdrukte reg te laat geskied. Niemand sal meer voortgaan om mense uit die land te verdryf nie.