1Oh Panginoon, huwag mo akong sawayin sa iyong pag-iinit: ni parusahan mo man ako sa iyong mahigpit na sama ng loob.
2Sapagkat ang iyong mga pana ay nagsitimo sa akin, at pinipisil akong mainam ng iyong kamay.
3Walang kagalingan sa aking laman dahil sa iyong pagkagalit; ni may kaginhawahan man sa aking mga buto dahil sa aking kasalanan.
4Sapagkat ang aking mga kasamaan ay nagsidaan sa ibabaw ng aking ulo: gaya ng isang pasang mabigat ay napakabigat sa akin.
5Ang aking mga sugat ay mabaho, at putokputok, dahil sa aking kamangmangan.
6Akoy nahirapan at akoy nahukot; akoy tumatangis buong araw.
7Sapagkat ang aking mga balakang ay lipos ng hirap; at walang kagalingan sa aking laman.
8Akoy nanglalata, at bugbog na mainam: akoy umangal dahil sa kaba ng aking loob.
9Panginoon, lahat ng aking nais ay nasa harap mo; at ang aking hibik ay hindi lingid sa iyo.
10Ang aking loob ay kakabakaba, ang aking kalakasan ay nanglalata: tungkol sa liwanag ng aking mga mata, ay napawi rin ito sa akin.
11Ang mga mangliligaw at mga kaibigan ko ay nangatayong malayo sa aking paghihirap; at ang aking mga kamaganak ay nakalayo.
12Sila namang nangaguusig ng aking buhay ay nangaglagay ng mga silo na ukol sa akin; at silang nagsisihanap ng aking ikapapahamak ay nangagsasalita ng mga masasamang bagay, at nangagiisip ng pagdaraya buong araw.
13Ngunit akoy gaya ng binging tao, na hindi nakakarinig; at akoy gaya ng piping tao, na hindi ibinubuka ang kaniyang bibig.
14Oo, akoy gaya ng tao na hindi nakakarinig, at sa kaniyang bibig ay walang mga kasawayan.
15Sapagkat sa iyo, Oh Panginoon ay umaasa ako: ikaw ay sasagot, Oh Panginoon kong Dios.
16Sapagkat aking sinabi: Baka akoy kagalakan nila: pagka ang aking paa ay nadudulas, ay nagsisipagmataas sila laban sa akin.
17Sapagkat akoy madali ng mahulog, at ang aking kapanglawan ay laging nasa harap ko.
18Sapagkat aking ipahahayag ang aking kasamaan; aking ikamamanglaw ang aking kasalanan.
19Ngunit ang aking mga kaaway ay buhay at malalakas: at silang nangagtatanim sa akin na may kamalian ay dumami.
20Sila namang nangagbabayad ng kasamaan sa mabuti ay mga kaaway ko, sapagkat aking sinunod ang bagay na mabuti.
21Huwag mo akong pabayaan, Oh Panginoon: Oh Dios ko, huwag kang lumayo sa akin.
22Magmadali kang tulungan mo ako, Oh Panginoon na aking kaligtasan.