1Aking sinabi, akoy magiingat sa aking mga lakad, upang huwag akong magkasala ng aking dila: aking iingatan ang aking dila ng paningkaw, samantalang ang masama ay nasa harap ko.
2Akoy napipi ng pagtahimik, akoy tumahimik pati sa mabuti; at ang aking kalungkutan ay lumubha.
3Ang aking puso ay mainit sa loob ko; habang akoy nagbubulaybulay ay nagalab ang apoy: nang magkagayoy nagsalita ako ng aking dila:
4Panginoon, ipakilala mo sa akin ang aking wakas, at ang sukat ng aking mga kaarawan, kung ano; ipakilala mo sa akin kung gaano kahina ako.
5Narito, gaya ng mga dangkal ginawa mo ang aking mga kaarawan; at ang aking gulang ay tila wala sa harap mo: tunay na bawat tao sa kaniyang mainam na kalagayan ay pawang walang kabuluhan. (Selah)
6Tunay na bawat tao ay lumalakad sa walang kabuluhang lilim: tunay na silay nagugulo ng walang kabuluhan: kaniyang ibinubunton ang mga kayamanan, at hindi nalalaman kung sinong nagsisipulot.
7At ngayon, Panginoon, ano pa ang aking hinihintay? Ang aking pagasa ay nasa iyo.
8Iligtas mo ako sa lahat ng aking mga pagsalangsang: huwag mo akong gawing katuyaan ng hangal.
9Akoy pipi, hindi ko ibinuka ang aking bibig; sapagkat ikaw ang gumawa.
10Iurong mo sa akin ang iyong suntok: akoy bugbog na sa suntok ng iyong kamay.
11Pagka sa pamamagitan ng mga parusa dahil sa kasamaan ay iyong sinasaway ang tao, iyong sinisira ang kaniyang kagandahan na parang pagsira ng tanga: tunay na bawat tao ay walang kabuluhan. (Selah)
12Iyong dinggin ang aking dalangin, Oh Panginoon, at pakinggan mo ang aking daing: huwag kang tumahimik sa aking mga luha: sapagkat akoy taga ibang lupa na kasama mo; nakikipamayan na gaya ng lahat na aking mga magulang.
13Oh tulungan mo ako, upang akoy magbawing lakas, Bago ako manaw, at mawala.