1Huwag kang mabalisa dahil sa mga manggagawa ng kasamaan, ni managhili ka man sa kanila na nagsisigawa ng kalikuan.
2Sapagkat silay madaling puputuling gaya ng damo, at matutuyong gaya ng sariwang damo.
3Tumiwala ka sa Panginoon, at gumawa ka ng mabuti; tumahan ka sa lupain, at gawin mong kumain sa kaniyang pagkatapat.
4Magpakaligaya ka naman sa Panginoon; at bibigyan ka niya ng nasa ng iyong puso.
5Ihabilin mo ang iyong lakad sa Panginoon; tumiwala ka rin naman sa kaniya, at kaniyang papangyayarihin.
6At kaniyang palalabasing gaya ng liwanag ang iyong katuwiran, at ang iyong kahatulan ay gaya ng katanghaliang tapat.
7Ikaw ay magpahinga sa Panginoon, at maghintay kang may pagtitiis sa kaniya: huwag kang mabalisa ng dahil sa kaniya na gumiginhawa sa kaniyang lakad, dahil sa lalake na nagpapangyari ng mga masamang katha.
8Maglikat ka ng pagkagalit, at bayaan mo ang poot: huwag kang mabalisa, iyay maghahatid lamang sa paggawa ng kasamaan.
9Sapagkat ang mga manggagawa ng kasamaan ay mangahihiwalay: ngunit yaong nagsipaghintay sa Panginoon, ay mangagmamana sila ng lupain.
10Sapagkat sangdali na lamang, at ang masama ay mawawala na: Oo, iyong uusisaing mainam ang kaniyang dako, at siyay mawawala na.
11Ngunit ang maamo ay magmamana ng lupain, at masasayahan sa kasaganaan ng kapayapaan.
12Ang masama ay kumakatha laban sa ganap, at pinagngangalit sa kaniya ang kaniyang mga ngipin.
13Tatawanan siya ng Panginoon: sapagkat kaniyang nakikita na ang kaniyang kaarawan ay dumarating.
14Hinugot ng masama ang tabak, at inihanda ang kanilang busog: upang ilugmok ang dukha at mapagkailangan, upang patayin ang matuwid sa paglakad:
15Ang kanilang tabak ay masasaksak sa kanilang sariling puso, at ang kanilang busog ay mababali.
16Mainam ang kaunti na tinatangkilik ng matuwid, kay sa kasaganaan ng maraming masama.
17Sapagkat ang mga bisig ng masasama ay mangababali: ngunit inaalalayan ng Panginoon ang matuwid.
18Nalalaman ng Panginoon ang kaarawan ng sakdal: at ang kanilang mana ay magiging sa magpakailan man.
19Hindi sila mangapapahiya sa panahon ng kasamaan: at sa mga kaarawan ng kagutom ay mangabubusog sila.
20Ngunit ang masama ay mamamatay, at ang mga kaaway ng Panginoon ay magiging gaya ng taba ng mga kordero: silay mangapupugnaw: sa usok mangapupugnaw sila.
21Ang masama ay humihiram, at hindi nagsasauli: ngunit ang matuwid ay nahahabag, at nagbibigay.
22Sapagkat ang mga gayong pinagpala ng Panginoon ay mangagmamana ng lupain; at silang sinumpa niya ay mahihiwalay.
23Ang lakad ng tao ay itinatag ng Panginoon; at siyay nasasayahan sa kaniyang lakad.
24Bagaman siyay mabuwal, hindi siya lubos na mapapahiga: Sapagkat inaalalayan siya ng Panginoon ng kaniyang kamay.
25Akoy naging bata, at ngayoy matanda; gayon may hindi ko nakita ang matuwid na pinabayaan, ni ang kaniyang lahi man ay nagpapalimos ng tinapay.
26Lahat ng araw ay nahahabag, at nagpapahiram; at ang kaniyang lahi ay pinagpapala.
27Ikaw ay humiwalay sa kasamaan, at gumawa ka ng mabuti; at manahan ka magpakailan man.
28Sapagkat iniibig ng Panginoon ang kahatulan, at hindi pinababayaan ang kaniyang mga banal; silay iniingatan magpakailan man: ngunit ang lahi ng masama ay mahihiwalay.
29Mamanahin ng matuwid ang lupain, at tatahan doon magpakailan man.
30Ang bibig ng matuwid ay nangungusap ng karunungan, at ang kaniyang dila ay nagsasalita ng kahatulan.
31Ang kautusan ng kaniyang Dios ay nasa kaniyang puso, walang madudulas sa kaniyang mga hakbang.
32Inaabatan ng masama ang matuwid, at pinagsisikapang patayin niya siya.
33Hindi siya iiwan ng Panginoon sa kaniyang kamay, ni parurusahan man siya pagka siyay nahatulan.
34Hintayin mo ang Panginoon, at ingatan mo ang kaniyang daan, at ibubunyi ka upang manahin mo ang lupain: pagka nahiwalay ang masama, iyong makikita.
35Aking nakita ang masama sa malaking kapangyarihan, at lumalaganap na gaya ng sariwang punong kahoy sa kaniyang lupang tinubuan.
36Ngunit may dumaan at, narito, wala na siya: Oo, hinanap ko siya, ngunit hindi siya masumpungan.
37Tandaan mo ang sakdal na tao, at masdan mo ang matuwid: sapagkat may isang maligayang wakas sa taong may kapayapaan.
38Tungkol sa mga mananalangsang, mangalilipol silang magkakasama: ang huling wakas ng masama ay mahihiwalay.
39Ngunit ang kaligtasan ng matuwid ay sa Panginoon: siyay ang kanilang kuta sa panahon ng kabagabagan.
40At silay tinutulungan ng Panginoon, at sinasagip sila: sinasagip niya sila sa masama, at inililigtas sila. Sapagkat silay nagsipagkanlong sa kaniya.