1Mjeshtrit të korit. Psalm i Davidit.
2Kur erdhi tek ai profeti Natan, pasi Davidi kishte shkuar me Batshebën.
3Ki mëshirë për mua, o Perëndi, në mirësinë tënde, në dhembshurinë tënde të madhe, fshiji paudhësitë e mia.
4Lamë tërësisht prej fajit tim, prej mëkatit tim pastromë.
5I njoh paudhësitë e mia, mëkatin tim e shoh përherë.
6Ndaj teje, vetëm ndaj teje mëkatova, bëra ligësi para syve të tu. Prandaj, je i drejtë në vendimet e tua dhe i paqortueshëm kur gjykon.
7Ja, unë linda në paudhësi, në mëkat më ngjizi ime më.
8Ti e do të vërtetën në brendinë e qenies, ndaj bëmë të njoh urtinë në thellësitë e mia.
9Pastromë me hisop e do të bëhem i pastër, lamë e do të jem më i bardhë se dëbora.
10Bëmë të ndiej gëzim e ngazëllim e do të gëzohen eshtrat që thërrmove.
11Ktheje fytyrën tënde larg mëkateve të mia e fshiji tërë fajet e mia.
12Krijo tek unë një zemër të pastër, o Perëndi, përtëri brenda meje një shpirt të palëkundur.
13Mos më dëbo nga prania jote e mos ma hiq shpirtin tënd të shenjtë.
14Kthema gëzimin e shpëtimit tënd dhe kalit në mua një shpirt vullnetmirë.
15Do t'u mësoj ligjshkelësve udhët e tua e mëkatarët do të kthehen te ti.
16Shpëtomë nga gjakderdhja, o Perëndi, Perëndia i shpëtimit tim, gjuha ime do të brohorasë për drejtësinë tënde.
17O Zot, hapi buzët e mia e goja ime do të shpallë lavdinë tënde.
18Po ta doje flinë do ta sillja, por flija e shkrumbimit nuk të pëlqen.
19Fli për Perëndinë është shpirti i penduar; zemrën e thyer e të copëtuar, o Perëndi, ti nuk e përbuz.
20Bëji mirë Sionit në mirëdashjen tënde, ndërtoji muret e Jerusalemit.
21Atëherë do t'i pëlqesh flitë e drejtësisë, fli shkrumbimi e fli të djegura tërësisht; atëherë do të kushtojnë viça mbi altarin tënd.