1Psalm i Davidit, kur u arratis prej Absalomit, të birit.
2O Zot, sa të shumtë janë kundërshtarët e mi! Sa janë shtuar ata që ngrihen kundër meje!
3Shumë thonë për mua: «Nuk ka shpëtim për të nga Perëndia».
4Por ti, o Zot, je mburoja ime, je ai që më jep nder e kokën lart ma ngre.
5I thërras Zotit me zërin tim e më përgjigjet nga mali i tij i shenjtë.
6Bie e fle e sërish zgjohem, sepse Zotin kam përkrah.
7Nuk kam frikë nga turma e njerëzve që më kanë rrethuar e janë kundër meje.
8Ngrihu, o Zot, shpëtomë, o Perëndia im, se ti ua thyen nofullat armiqve të mi e të paudhëve ua dërrmon dhëmbët.
9Shpëtimi vjen nga Zoti; bekimi yt qoftë mbi popullin tënd!