1Psalm i Davidit. Te ti, o Zot, e lartësoj shpirtin tim,
2te ti kam besim, o Perëndia im. Mos lejo të turpërohem, armiqtë e mi mos ngazëllefshin mbi mua.
3Mos u turpërofshin gjithë sa shpresojnë te ti, por turpi mbuloftë ata që më kot bëjnë paudhësi.
4O Zot, dëftemë udhët e tua, shtigjet e tua m'i mëso.
5Udhëhiqmë në të vërtetën tënde e më mëso, se ti je Perëndia i shpëtimit tim, te ti shpresoj tërë ditën.
6Kujto, o Zot, përdëllimet e tua dhe mirësitë e tua, se janë prej amshimit.
7Mëkatet e rinisë sime mos i kujto, e as shkeljet e mia, por kujtomë me dashamirësi, për hir të mirësisë sate, o Zot.
8I mirë e i drejtë është Zoti, prandaj u tregon udhën mëkatarëve.
9Të përulurve u prin në drejtësi, të përulurve ua mëson udhët e tij.
10Tërë udhët e Zotit janë mirësi e besnikëri për ata që ruajnë besëlidhjen dhe dëshmitë e tij.
11Për hir të emrit tënd, o Zot, fale fajin tim, se i rëndë është.
12Kush është njeriu që druan Zotin? Atij do t'i mësojë cilën udhë të zgjedhë.
13Shpirti i tij do të jetojë mes të mirash, pasardhësit e tij do të trashëgojnë dheun.
14Zoti i këshillon ata që e druajnë, ua bën të ditur besëlidhjen e tij.
15Sytë i kam përherë drejt Zotit, ai do të m'i çlirojë këmbët prej lakut.
16Kthehu nga unë e mëshiromë, se i vetmuar jam e i mjerë.
17Hidhërimet e zemrës më janë shtuar, nga fatkeqësitë e mia çliromë.
18Shih vuajtjen dhe mundimin tim e m'i fal të gjitha mëkatet.
19Këqyri armiqtë e mi! Sa shumë janë shtuar, plot tërbim e mëri më urrejnë.
20Ruaje shpirtin tim e më shpëto, mos u turpërofsha, se te ti kërkova strehë.
21Ndershmëria e drejtësia më mbrojtshin, se te ti e kam varur shpresën.
22Çliroje Izraelin, o Perëndi, prej të gjitha pikëllimeve.