1Mjeshtrit të korit, për tetë korda. Psalm i Davidit.
2Shpëtomë, o Zot, se po zhduket i drejti, s'ka më besnikë ndër bijtë e njerëzve.
3Njerëzit gënjejnë njëri-tjetrin, lajkatojnë me buzë, por dyshojnë në zemër.
4Zoti preftë çdo buzë lajkatare e çdo gjuhë që flet fjalë të mëdha.
5Sepse ata thonë: «Jemi të fortë nga goja. Me buzët që kemi, kush mund të na sundojë?».
6«Por tani do të ngrihem», thotë Zoti, «se të varfrit po shtypen, skamnorët po rënkojnë. Do t'i shpëtoj nga ai që i bën të gulçojnë ».
7Fjalët e Zotit janë fjalë të pastra, argjend i shkrirë në furrë dheu, argjend i pastruar shtatë herë.
8Ti, o Zot, e mban fjalën dhe do t'i shpëtosh nga kjo brezni përherë.
9Të paudhët bredhin anekënd, sikurse shtohet edhe ndyrësia e njerëzve.