Proverbs 28— NO2011NN

¹Den urettferdige rømmer om ingen er etter han, den rettferdige er uredd som ei ungløve.

²Eit land i opprør skifter ofte leiarar, men under ein klok og forstandig mann har det ro og orden.

³Ein stormann som undertrykkjer fattige, han er styrtregn som skyl bort brødkornet.

⁴Dei som går bort frå lova, prisar den urettferdige, dei som held lova, går til strid imot dei.

⁵Dei vonde skjønar ikkje kva som er rett, men dei som søkjer HERREN, skjønar alt.

⁶Betre å vera fattig og heil i si ferd enn å vera rik og gå krokvegar.

⁷Den som held seg etter lova, er ein klok son; den som held lag med fråtsarar, fører skam over far sin.

⁸Den som aukar sin rikdom ved rente og avgift, samlar til den som tek seg av dei fattige.

⁹Når nokon vender øyret bort og ikkje vil høyra på lova, blir sjølv bøna hans avskyeleg.

¹⁰Den som fører dei rettskafne på vonde vegar, han fell i si eiga grav, men den som er heil, får ein god arv.

¹¹Den rike er vis i eigne auge, ein fattig med innsikt ser kva som bur i han.

¹²Når dei rettferdige jublar, er det herlegdom og glans; når dei urettferdige får makt, held folk seg borte.

¹³Den som skjuler syndene sine, skal ikkje lukkast; den som vedkjenner og vender seg frå dei, han finn miskunn.

¹⁴Sæl er den som alltid fryktar, men den som gjer hjartet hardt, fell i ulukke.

¹⁵Som brølande løve og slagbjørn i sprang er ein urettferdig herskar for eit fattig folk.

¹⁶Ein uforstandig fyrste aukar undertrykkinga; den som hatar urett vinning, får leva lenge.

¹⁷Den som er tyngd av blodskuld, er på flukt heilt til grava, ingen må hjelpa han.

¹⁸Den som er heil i si ferd, blir berga, men den som går krokvegar, fell i grava.

¹⁹Den som dyrkar si jord, kan eta seg mett, den som jagar etter fåfengde ting, skal mettast med fattigdom.

²⁰Den trufaste får stor velsigning, den som vil bli rik i ein fart, skal få si straff.

²¹Det er gale å gjera skilnad på folk, ein kan gjera seg til brotsmann for ein brødbit.

²²Den gjerrige har det travelt med å vinna rikdom, han skjønar ikkje at han kjem til å lida naud.

²³Den som viser nokon til rette, får sidan større takk enn den som har ei glatt tunge.

²⁴Den som plyndrar far sin og mor si og seier: «Det er ikkje synd», han er jamgod med øydeleggjaren.

²⁵Den grådige valdar trette, den som stolar på HERREN, blir mett.

²⁶Den som stolar på sitt eige vit, er ein dåre, den som ferdast med visdom, bergar seg.

²⁷Den som gjev til dei fattige, lid aldri naud, men den som vender auga bort, blir forbanna av mange.

²⁸Når dei urettferdige får makt, held folk seg borte, når dei går til grunne, blir dei rettferdige mange.