1Kvifor ståkar folkeslaga, kvifor legg folka ¬gagnlause planar?
2Kongane på jorda reiser seg, fyrstane legg råd i lag mot Herren ¬og den han har salva:
3«Lat oss slita sund deira lekkjer og kasta deira reip av oss!»
4Han som tronar i himmelen, ler, Herren spottar dei.
5Så talar han til dei i sin vreide, med brennande harme ¬skræmer han dei:
6«Det er eg ¬som har sett inn min konge på Sion, mitt heilage fjell.»
7Eg vil kunngjera ¬det Herren har fastsett. Han sa til meg: «Du er son min, eg har født deg i dag.
8Bed meg, ¬så gjev eg deg folka til arv og heile jorda til eige.
9Du skal knusa dei med jernstav og slå dei sund som leirkar.»
10Og no, de kongar, ¬far visleg fram, ta imot åtvaring, ¬de styrarar på jord!
11Ten Herren med age og glede,
12kyss skjelvande ¬jorda for hans føter, så han ikkje skal verta vreid og de gå til grunne på vegen. For lett kan hans vreide ¬kveikjast. ¬Sæle er alle som flyr til han.