1Kvi ståkar heidningane, og kvi stilar folki på fåfengt verk?
2Kongane på jordi reiser seg, og fyrstane legg råd saman imot Herren og den han hev salva:
3Lat oss slita sund deira band og kasta deira tog av oss!
4Han som tronar i himmelen, lær, Herren spottar dei.
5So talar han til dei i sin vreide, og i sin harm skræmer han dei:
6Og eg hev då sett inn min konge på Sion, mitt heilage fjell!
7Eg vil kunngjera ei rådgjerd: Herren sa til meg: Du er min son, eg hev født deg i dag.
8Krev av meg, so vil eg gjeva deg heidningane til arv og endane av jordi til eiga.
9Du skal knasa dei med jarnstav; som kruskjerald skal du smuldra dei.
10Og no, de kongar, far visleg fram! Lat dykk segja, de domarar på jordi!
11Ten Herren med age, og fagna dykk med otte!
12Kyss sonen, so han ikkje skal verta vreid, og de ganga til grunns på vegen! For hans vreide kunde lett kveikjast. Sæle er alle dei som flyr til han! /