Zechariah 11— 2006

¹Отвори ги, Ливане, портите свои и оган нека ги проголта кедрите твои.

²Плачи, кипарисе, зашто падна кеда­рот, зашто паднаа великаните; ридајте, дабови башански, бидејќи е испосечена густата гора.

³Се слуша гласот од плачењето на пастирите, бидејќи е опустошена нивната слава; се слуша рикањето на лаво­вите, зашто е опустошена гордоста на Јордан.

⁴Така вели Господ мојот Бог: „Паси ги овците, определени за клање,

⁵кои купувачите, без пречка ќе ги колат, а продавачите ќе им велат: ‚Нека е благословен Господ; се збогативме!‘ И пастирите нивни не ќе ги жалат.

⁶Зашто Јас веќе нема да ги жалам жителите од земјата, вели Господ; ете, ќе ги предадам луѓето, секого во рацете на неговиот ближен и во рацете на неговиот цар, и тие ќе ја пустошат земјата, а Јас нема да ги избавувам од рацете нивни.“

⁷И зедов да ги пасам овците во земјата хананска, определени за клање, овци наменети за трговците. И зедов два стапа, едниот ќе го наречам — Благо­наклонетост, а другиот — Сојуз; со нив ги пасев овците.

⁸И отфрлив тројца од пастирите во еден месец, а и овците ми одмилеа, па и јас ним.

⁹Тогаш реков: „Нема повеќе да ве пасам; онаа што е за умирање, нека умре, и која загинува, нека загине; тие, пак, што ќе останат нека се изедат една со друга!“

¹⁰И така го зедов стапот Свој Бла­гонаклонетост и го скршив, за да го раскинам Сојузот што го склучив со сите народи.

¹¹И тој беше уништен во оној ден, и тогаш разбраа трговците со овци, кои ме гледаа, дека ова е слово од Господ.

¹²И им реков: „Ако ви е угодно, дајте ми ја платата моја; ако, пак не — не да­вајте ми ја; и тие ми определија плата триесет сребреници.“

¹³А Господ ми рече: „Фрли ги во црковната каса — тие големи пари со кои Ме оцени!“ И јас ги зедов тие триесет сребреници и ги фрлив во домот Гос­подов.

¹⁴Го скршив и Својот друг стап — Сојуз, за да го раскинам братството меѓу Јуда и Израел.

¹⁵И ми рече Господ: „Земи си уште нешто од опремата на безвреден пастир.

¹⁶Зашто, ете, Јас ќе поставам еден безумен пастир во оваа земја, кој нема да се грижи за оние што загинуваат, нема да ги бара загубените и болните нема да ги лекува, здравите нема да ги храни, а месото од згоените ќе го јаде и копитата ќе им ги откинува.“

¹⁷Тешко му на овој неодговорен пас­тир, што го остава стадото! Меч нека му ги исече раката негова и неговото десно око! Раката наполно нека му се исуши, и десното око негово наполно нека потемне!