Romans 12— 2006

¹Браќа, во името на Божјото милосрдие ве молам подајте ги те­лата ваши во жртва жива, света и благоугодна на Бога, како ваша духовна богослужба.

²Не сообразувајте се со овој век, туку преобразете се со возобновување на ва­шиот ум за да можете да испитувате и осознавате што е волјата Божја: што е добро, благоугодно и совршено.

³Зашто, заради благодатта што ми е мене дадена, на секого од вас му ка­жу­вам да нема за себе повисоко мислење отколку што треба да има; туку нека има за себе поскромно мислење за да расудува според мерката на верата што Бог на секого му ја одмерил.

⁴Зашто, како што во едно тело имаме многу органи, но сите органи не деј­ствуваат на еднаков начин,

⁵така и ние мнозина сме едно тело во Христос, а секој поединечно сме органи еден на друг.

⁶Според дадената благодат имаме различни дарби: ако е тоа пророчка дарба, тогаш нека биде во сразмерот со верата;

⁷ако е тоа дарба за служење, нека служи; ако ли е пак тоа дарба за поу­чу­вање — нека поучува!

⁸Ако е пак за утешител — нека уте­шу­ва; дарител ли, нека дарува штедро; кој управува, нека управува со усрдност; кој прави милосрдие, нека го врши тоа со добра волја.

⁹Љубовта нека не биде лицемерна; стојте настрана од злото, прилепувајте се кон доброто.

¹⁰Со својата братска љубов сакајте се срдечно едни со други; натпреварувајте се во почитувањето еден кон друг.

¹¹Во усрдноста да не сте колебливи; бидете со горлив дух; служете Му на Господ;

¹²радувајте се во надежта; во маката бидете трпеливи, а во молитвата постојани;

¹³помагајте им на светиите во нивни­те потреби; трудете се да бидете госто­прим­ливи;

¹⁴благословувајте ги оние што ве го­нат; благословувајте ги и не ги проколнувајте.

¹⁵Радувајте се со оние што се радува­ат и плачете со оние што плачат!

¹⁶Бидете меѓу себе едномислени; не ставајте си во умот високи работи, туку предајте се кон скромни нешта; не мислете дека сте мудри;

¹⁷и никому не враќајте зло за зло, а размислувајте за тоа што е добро пред сите луѓе.

¹⁸Ако е можно, доколку тоа зависи од вас, бидете во мир со сите луѓе.

¹⁹Не одмаздувајте се, возљубени, за себе, туку дајте му место на Божјиот гнев. Зашто е напишано: „Одмаздата е Моја, Јас ќе отплатувам — вели Господ.“

²⁰И така, ако непријателот твој е гла­ден, нахрани го; ако е жеден, напој го; зашто, правејќи го тоа, ти ќе му натрупаш жар на главата негова.

²¹Не допуштај злото да те победи, туку победи го злото со добро.