Revelation 19— 2006

¹Потоа чув висок глас како од многу народ на небото, кој ве­ле­ше: „Алилуја, спасение и слава, чест и сила на нашиот Бог,

²зашто пресудите Негови се вистинити и праведни; бидејќи Тој ја осуди го­лемата блудница која со своето блудство ја расипа земјата, и се одмазди за крвта на слугите Свои, што загинаа од раката нејзина.“

³И повторно рекоа: „Алилуја! Димот нејзин ќе се издига во векови!“

⁴Тогаш паднаа дваесет и четирите старешини и четирите животни, та Му се поклонија на Бога, Кој седеше на престолот велејќи: „Амин, алилуја!“

⁵А од престолот излезе глас, кој ве­ле­ше: „Фалете Го нашиот Бог сите слуги Негови и вие, кои имате страхопочит кон Него, големи и мали!“

⁶И чув глас како од многу народ, глас како од многу води, и глас како од сил­ни грмотевици, кој велеше: „Алилуја, зашто се зацари Господ Бог, Се­др­жителот!

⁷Да се радуваме и да се веселиме и да Му оддадеме слава, бидејќи дојде свадбата на Јагнето, и невеста Му се при­готви!

⁸И ѝ се даде да се облече во чист и светол висон.“ А висонот е праведноста на светиите.

⁹И ми рече: „Напиши — блажени се поканетите на свадбената вечера кај Јагнето!“ А ми рече уште: „Ова се вис­тински Божји зборови!“

¹⁰И паднав пред нозете негови да му се поклонам; но тој ми рече: „Стој, и јас сум слуга како и ти и браќата твои, што го имаат сведоштвото Исусово; поклони Му се на Бога, зашто сведоштвото Исусово е Духот на пророштвото!“

¹¹И го видов небото отворено, и ете, бел коњ и Оној Кој јаваше на него се вика Верен и Вистинит, и Тој праведно суди и војува;

¹²очите Му беа како огнен пламен, а на главата имаше многу круни и напи­шано име кое освен Него, никој не го знаеше.

¹³И беше облечен во облека натопена со крв, и со името — Слово Божјо.

¹⁴А небесните војски, облечени во бел и чист висон, врвеа по Него на бели коњи.

¹⁵Од устата Негова излегуваше остар меч за да ги казни со него идолопоклониците. Тој ќе ги пасе со железен же­зол и ќе ја изгази кацата со вино на ја­роста и гневот на Бога Седржителот.

¹⁶На облеката и на бедрото Негово беше напишано името: „Цар над царевите“ и „Господар над господарите.“

¹⁷Потоа видов еден ангел како стои на сонцето; тој извика со висок глас и им рече на сите птици што летаа сред небото: „Долетајте и соберете се на го­лемата Божја вечера,

¹⁸да јадете тела на цареви, тела на војводи, тела на силни, тела на коњи и на нивните јавачи, и тела на сите — слободни и робови, мали и големи!“

¹⁹Тогаш го видов ѕверот и земните цареви и нивните војски собрани за да војуваат против Оној Кој седеше на коњ, и Неговата војска.

²⁰Ѕверот беше фатен, а заедно со него и лажниот пророк, кој правеше чуда пред него, та ги соблазни оние што беа примиле белег од ѕверот и ѝ се поклонуваа на неговата биста: и обајцата живи беа фрлени во огненото езеро со запален сулфур;

²¹другите, пак, беа убиени со мечот што излегуваше од устата на Оној Кој седеше на коњот. И сите птици се наситија од телата нивни.