Revelation 18— 2006

¹А по ова видов како слегува од небото друг ангел кој имаше го­лема власт: и земјата светна од не­го­виот болскот.

²И извика силно, зборувајќи со висок глас: „Падна, падна великиот Вавилон, и стана ѓаволско живеалиште и засолниште на секаков нечист дух, врта­лиш­те на сите нечисти и гадни птици;

³зашто со отровното вино на своето блудство ги напои сите народи. И царевите земни блудствуваа со неа, а тргов­ците земни се збогатија од нејзината го­лема раскош!“

⁴И чув друг глас од небото како вели: „Излезете од неа, луѓе Мои, за да не со­учествувате во гревовите нејзини, и да не добиете од казните нејзини;

⁵бидејќи гревовите нејзини стигнаа до небото, и Бог си спомна за неправдите нејзини.

⁶Платете ѝ како што и таа ви плати вам и дајте ѝ двојно онолку за делата нејзини; со чашата, со која ве служеше, послужете ја двојно.

⁷Колку што се прослави и живееше раскошно, толку мака и јад вратете ѝ. Зашто во срцето свое вели: ‚Седам како царица, вдовица не сум и мака нема да видам.‘

⁸Затоа во еден ден ќе ја сполетаат казните; смрт, жалост и глад, и ќе биде изгорена во оган, зашто силен е Господ Кој ја суди.

⁹И ќе заплачат и ќе заридаат по неа царевите земни, кои блудствуваа со неа и живееја раскошно, кога ќе го видат димот од горењето нејзино;

¹⁰и стоејќи оддалеку, од страв пред нејзините маки ќе велат: ‚Тешко, теш­ко, голем граде Вавилоне, граде силни, зашто во еден час дојде пресудата твоја!‘

¹¹И трговците земни ќе плачат и ри­даат за неа, бидејќи стоките нивни нема веќе никој да ги купува;

¹²стоки од злато и сребро, од дра­го­цени камења и бисери, од висон и порфир, од свила и скерлет, секакво ми­риз­ли­во дрво и секакви работи од слонова коска: секакви изработки од скапоцено дрво, од бакар, железо и мермер;

¹³и цимет и темјан, миро и ливан, ви­но и масло, брашно и пченица, говеда и овци, коњи и коли, тела и души чо­веч­ки.

¹⁴И овошјата, за кои душата ти копнееше, повеќе ги немаш, и сето богатство и сјај исчезнаа за тебе, и нема веќе да ги најдеш.

¹⁵Трговците, кои со тие стоки се збогатија од неа, ќе стојат оддалеку од страв пред маките нејзини, и плачејќи, и ридајќи

¹⁶ќе зборуваат: ‚Тешко, тешко тебе, граде голем, облечен во свила, порфир и скерлет, украсен со злато, драгоцени камења и бисери,

¹⁷зашто во еден миг пропадна толку големо богатство!‘ И сите сопственици на кораби, и сите патници во корабите, и морнарите, и оние што тргуваат по море, застанаа оддалеку

¹⁸и викаа, па гледајќи го димот од го­рењето негово, велеа: ‚Кој беше како овој голем град?‘

¹⁹И ги посипаа главите свои со пепел и со плачење викаа и велеа: ‚Тешко, тешко тебе, граде голем со чии скапоцености се обогатија сите што имаа кораби по море; зашто за еден миг запусте!‘

²⁰Весели се поради тоа, небо, и вие светии и апостоли и пророци, зашто Бог ги заштити вашите права!

²¹Тогаш еден силен ангел подигна еден камен, голем како воденички ка­мен, па го фрли во морето и рече: ‚Со такво бучење ќе биде сринат Вавилон, големиот град, и ќе го нема веќе!‘

²²И глас на харфисти, пејачи, свирачи и трубачи во тебе нема веќе да се чуе; никаков уметник од која и да е уметност нема веќе да се најде во тебе, шум од воденичен камен нема веќе да се чуе во тебе.

²³И светлина од светила нема веќе да осветлува во тебе, и глас на мла­до­же­нец и невеста нема веќе да се чуе во те­бе, бидејќи трговците твои беа големи луѓе на земјата, зашто преку твоите ма­гии се заблудија сите народи.

²⁴И во него се најде крв на пророци и светии, а и на сите што беа погубени на земјата.“