Psalms 90— 2006

¹Господи, Ти си ни прибежиште од род во род.

²Дури уште пред да се појават горите, и пред создавањето на Земја­та и на вселената, отсекогаш и засекогаш Ти си Бог.

³Го враќаш човекот во прав, и ве­лиш: „Обратете се синови човечки!“

⁴Зашто пред Твоите очи илјада го­дини се како вчерашен ден, што поминал, и колку една стража преку ноќта.

⁵Ги однесуваш како сон, како трева што зеленее наутро:

⁶наутро ќе процути и ќе зазелени, а навечер паѓа и се исушува.

⁷Така и ние исчезнуваме од Твојот гнев, и од Твојата јарост сме растревожени.

⁸Ти си ги поставил пред Себе наши­те беззаконија, нашите скришни гре­вови се во светлината на лицето Твое.

⁹Сите наши дни минуваат под Твојот гнев, годините ни свршуваат како здив.

¹⁰Дните на нашиот живот се седум­десет години, а ако сме крепки и до осумдесет години; и повеќе време од нив се во труд и мака, бидејќи брзо ми­нуваат и ние одлетуваме.

¹¹Кој ја знае силата на Твојот гнев, па во стравот пред Твојата јарост да се плаши?

¹²Научи нѐ така да ги броиме нашите дни, па да се здобиеме со мудро срце.

¹³Сврти се, Господи, до кога вака? Смилувај се на Твоите слуги!

¹⁴Исполни нѐ изутрина со Твојата милост, Господи, за да се зарадуваме и се развеселиме во сите наши дни,

¹⁵развесели нѐ за оние дни, кога нѐ понизуваше, за годините, во кои видов­ме зло.

¹⁶Нека се видат кај слугите Твои де­лата Твои, и Твојата славна сила — кај чедата Твои.

¹⁷И благоволението на нашиот Господ Бог нека биде со нас, и дај да ни успеат делата на рацете наши, дај им успех на делата на рацете наши.