Psalms 89— 2006

¹Милоста Твоја, Господи, вечно ќе ја воспевам, од род во род ќе ја разгласувам со устата своја Твојата вистина.

²Зашто рече: милоста е за вечност установена, а на небото Ти ја утврди Твојата верност.

³„Јас поставив завет со Моите избра­ници, му се заколнав на Мојот слуга Давид:

⁴за вечност ќе го одржувам твоето потомство, од род во род и ќе го утврдувам твојот престол.“

⁵И небото ќе ги прославува, Гос­поди, Твоите чудесни дела и Твојата вистина во собранијата на светиите.

⁶Зашто, кој на облаците ќе се споредува со Господ и кој од синовите Божји ќе се изедначи со Господ?

⁷Во соборот на светиите Бога Го про­славуваат; велик е и страшен за сите што се околу Него.

⁸Господи, Боже на силите, кој е моќен како Тебе? Силен си Ти, Гос­поди, и верноста Твоја Те опкружува.

⁹Ти управуваш со силата на морето и силните бранови негови Ти ги скротуваш.

¹⁰Ти го скрши Рахав како труп, со Твојата крепка рака ги распрсна непријателите Свои.

¹¹Твои се небесата и Твоја е Земјата; вселената и она што ја исполнува, Ти си ги основал.

¹²Север и југ Ти си ги создал; Тавор и Ермон за Твоето име се радуваат.

¹³Силна е Твојата мишка, цврста е раката Твоја, високо е издигната десницата Твоја!

¹⁴Праведноста и правдата се основа на Твојот престол; милоста и верноста одат пред Твоето лице.

¹⁵Блажени се луѓето што го познаваат трубниот глас. Тие одат во светлината на Твоето лице, Господи;

¹⁶за Твоето име се радуваат цел ден и со Твојата праведност се возвишу­ваат,

¹⁷зашто Ти си похвала на силите нив­ни и со Твоето благоволение се издига нашиот рог,

¹⁸бидејќи нашата заштита доаѓа од Господ и од светецот Израелов, нашиот Цар.

¹⁹Некогаш Ти си им зборувал на Твоите верни во видение и си рекол: „Јас му дадов помош на силниот, го издигнав избраникот меѓу Мојот народ.

²⁰Го најдов Мојот слуга Давид; со своето свето масло го помазав.

²¹Раката Моја ќе остане со него, и мишката Моја ќе го закрепнува.

²²Непријателот не ќе може ништо да му направи, и синот на беззаконието нема да го собори.

²³Ќе ги уништам пред него непријателите негови и ќе ги победам оние што го мразат.

²⁴И Мојата верност и Мојата ми­лост се со него, и преку Моето име ќе се возвишува неговиот рог.

²⁵И ќе ја положам над морето раката негова, и над реките — десницата негова.

²⁶Тој ќе ме повикува: Ти си мој Отец, мој Бог и крепост на моето спасение.

²⁷И Јас ќе го направам првороден син, повисоко од земните цареви,

²⁸засекогаш ќе му ја зачувам Мо­јата милост и Мојот завет со него ќе биде верен.

²⁹И ќе го продолжам засекогаш не­говото потомство и неговиот престол, — колку деновите на небото.

³⁰Ако синовите негови го остават Мојот закон и не одат по Моите заповеди;

³¹ако ги нарушат Моите наредби и не ги запазуваат Моите наредби,

³²тогаш ќе го казнувам со жезолот нивното престапништво, и со рани — нивното беззаконие;

³³но милоста Своја нема да ја отстра­нам од него и верноста Своја нема да ја изневерам.

³⁴Нема да го повредам Мојот завет и нема да го изменам она, што излегло од устата Моја.

³⁵Еднаш се заколнав во светоста Своја: нема да го лажам Давид!

³⁶Неговото потомство вечно ќе пребива, неговиот престол ќе биде како сонце пред Мене,

³⁷засекогаш ќе стои како месечината, верен сведок на небото.“

³⁸Но Ти го отфрли и го презре, се разгневи на Твојот помазаник;

³⁹го разруши заветот со Твојот слуга, ја оскверни круната негова во земниот прав;

⁴⁰ги разруши сите негови огради, ги претвори во урнатини неговите крепости.

⁴¹Го ограбуваат сите што поминуваат по патот; тој стана за потсмев на своите соседи.

⁴²Ти ја возвиши десницата на него­вите противници, ги зарадува сите не­пријатели негови;

⁴³Ти му откажа помош на мечот негов и во борбата не го поткрепи;

⁴⁴ја одзеде од него чистотата и го ур­на на земја престолот негов;

⁴⁵ги скрати деновите на младоста негова и го покри со срам.

⁴⁶До кога, Господи? Ќе се криеш ли непрестајно? До кога ќе гори гневот Твој како оган?

⁴⁷Спомни си, колкав е векот мој: за каква суета си ги создал сите синови човечки!

⁴⁸Кој од луѓето ќе живее, а смрт да не види? Кој може да се спаси од силата на гробот?

⁴⁹Каде се Твоите поранешни милос­ти, Господи, за кои му се заколна на Да­вид во Твојата вистина?

⁵⁰Сети се, Господи, на подбивите од слугите Твои што ги носам во пазувите свои од многуте народи;

⁵¹на подбивите од Твоите непријате­ли, Господи, со кои ги валкаат че­корите на Твојот помазаник.

⁵²Нека е благословен Господ во сите векови! Амин, Амин!