Psalms 9— 2006

¹Те прославувам Тебе, Господи, со сето срце свое, ги раскажувам сите чу­деса Твои;

²се радувам и се веселам во Тебе, го воспевам името Твое, Севишен!

³Кога се повлекоа непријателите мои, се сопнаа, и погинаа пред Тебе.

⁴Бидејќи Ти се зазеде за мене и ме одбрани; седна на престолот Свој, досуди праведен суд.

⁵Им запрети на незнабошците, го погуби нечестивиот; името им го сотре за сите векови.

⁶Непријателот исчезна во вечни ур­натини; градовите му ги разруши, и за­гина споменот за нив.

⁷Но Господ вечно седи на прес­толот; го подготвил престолот Свој за суд;

⁸Тој ќе му суди на светот според правда, на луѓето ќе им суди праведно.

⁹Господ им е тврдина на угнетените, крепост во време на неволја.

¹⁰Нека се надеваат на Тебе оние кои го знаат името Твое, бидејќи не ги оставаш оние што Те бараат.

¹¹Пејте Му на Господ Кој живее на Сион, кажувајте ги на народите делата Негови;

¹²бидејќи Тој се одмаздува за крв; ја помни; не ги заборава пискотниците на угнетените.

¹³Смилувај се, Господи, на мене; погледај како страдам од непријателите мои, Ти, Кој ме избавуваш од портите на смртта.

¹⁴За да можам да ги искажам сите славослови за Тебе пред портите на ќерката Сионска и да воскликнувам ра­досно за спасението Твое.

¹⁵Попаѓаа незнабошците во јама, што сами ја направија; во замка, која сами ја наместија, се фати ногата нивна.

¹⁶Господ се појави и пресуди; во делата на рацете свои грешникот се заплетува.

¹⁷Ќе заминат во пеколот сите греш­ници, сите народи, кои Бога Го забораваат.

¹⁸Зашто нема засекогаш да биде заборавен сиромавиот, и надежта на бедни­те нема никогаш да пропадне.

¹⁹Стани, Господи, за да не се засили човекот; народите нека примаат суд пред Тебе.

²⁰Заплаши ги, Господи, за да раз­берат незнабошците дека се само луѓе.