Psalms 62— 2006

¹Само во Бога се успокојува душата моја, од Него е моето спасение.

²Зашто Тој е Бог мој, и мој Спаси­тел. Тврдина моја: нема да се поколебам.

³До кога ќе притискате врз човекот? Го уривате сите вие како наклонет ѕид и накривена ограда!

⁴Намисливте да го уништите моето достоинство со лага; со устата своја благословувате, а со срцето свое колнете.

⁵А ти, душо моја, само на Бога чекај, зашто само во Него е мојата надеж.

⁶Само Тој е моја Карпа и Спасител мој: тврдина моја и нема веќе да се колебам.

⁷Во Бога е моето спасение и мојата слава; Бог ми е силна карпа и прибе­жиште мое.

⁸Надевајте се во Него сите луѓе во секое време; отворете го срцето ваше пред Него: Бог е нашето прибежиш­те.

⁹Синовите човечки се само суета; синовите човечки се лага; кога би ги ставиле на мерило, тие сите заедно би биле полесни од здив!

¹⁰Не верувајте во насилство и не по­сакувајте грабеж; кога богатството расте, не приврзувајте го срцето кон него.

¹¹Еднаш Бог рече, а двапати јас го чув тоа дека силата е во Бога,

¹²дека во Тебе, Господи, е силата Божја и дека во Тебе има милост, зашто Ти му плаќаш на секого според делата негови.