Proverbs 30— 2006

¹Зборовите на Агур, син Јакеов; негово пророштво, кажано на Итиел, на Итиел и Укал.

²Навистина, јас сум понеук од кого и да било меѓу луѓето, и во мене нема разум човечки,

³и не се научив на мудрост, и не успеав да Го запознаам Сесветиот.

⁴Кој се искачил на небото и слегол оттаму? Кој собрал ветар во пазувата своја? Кој врзал вода на наметката своја? Кој ги поставил сите краишта на земјата? Како му е името? И кое е името на синот негов? Знаеш ли?

⁵Секој збор од Бога е чист; Тој му е штит на оној, што се надева на Него.

⁶Не додавај кон зборовите Негови, за да не те разобличи, и да не излезеш лажливец.

⁷За две работи те молам; не ми откажувај пред да умрам:

⁸суетата и лагата оддалечи ги од мене, сиромаштија и богатство не ми давај, — храни ме со насушниот леб,

⁹та, откако ќе се пренаситам, да не се откажам од Тебе и да кажам: „Кој е Господ“ или, откако ќе осирома­шам, да не почнам да крадам и да го употребувам името на мојот Бог напразно.

¹⁰Не клевети го слугата пред господарот негов, за да не те проколне, и ти да останеш виновен.

¹¹Има изроди, кои го колнат својот татко и не ја благословуваат својата мајка.

¹²Лошото чедо се смета за чисто, а не е измиено од нечистотиите свои.

¹³Лошото чедо високо ги држи очите свои, и толку се кренати клепките негови!

¹⁴Има изроди чии заби се како ме­чеви, а вилиците нивни се како ножеви, за да ги изедуваат сиромасите по земјата и немоќните меѓу луѓето.

¹⁵Ненаситноста има две ќерки: „Дај, дај!“ Има три работи ненаситни и чети­ри што не велат: „Доволно е.“

¹⁶Тоа се: пеколот и утробата неплодна, земјата што не се наситува со вода, и огнот, кој не вели: „Доста!“

¹⁷Око, што му се потсмева на татко си и не сака да се покорува на мајка си, ќе биде исколвано од долински гаврани и од орлови пилци изедено!

¹⁸Три работи се недостижни за мене, и четири што не ги разбирам:

¹⁹патиштата на орелот по небото, ползењето на змијата по карпите, пате­ките на бродот среде море и патот на маж кон девица.

²⁰Таков е патот и на жена прељубница: се најала и ја избришала устата сво­ја, па вели: „ништо лошо не сум напра­вила.“

²¹Од три работи се тресе земјата, и четири кои не може да ги поднесе:

²²слуга, кога ќе стане цар; безумен, кога до наситување ќе се најаде со хра­на,

²³развратна жена, кога ќе се омажи, и слугинка, кога го зазема местото на гос­подарката своја.

²⁴Има четири мали животни на земјата, но тие се помудри и од муд­реците:

²⁵мравките — во кои нема сила, но лете сепак си ја приготвуваат храната;

²⁶јазовците — иако слаби животни, но ги прават куќите свои во камен;

²⁷скакулците, кои немаат цар, но излегуваат во војна сите во редови;

²⁸пајакот, кој со раце се лови, но се наоѓа и во царските палати.

²⁹Еве три, кои убаво чекорат, и чети­ри, кои свечено настапуваат:

³⁰лавот, најсилен меѓу ѕверовите, кој нема да се врати и да се исплаши од никого;

³¹грациозна газела или козел, и цар на чело на својата војска.

³²Ако гордоста те тера на безумни дела и си намислил зло, стави ја раката на устата своја.

³³Зашто, како што кога се бие млеко, се добива масло, и кога ќе се удри носот, потечува крв, така и кога се предизвикува гнев, произлегува кавга.