1Синко, не заборавај ја поуката моја и срцето твое да ги чува заповедите мои;
2зашто тие ќе ти придадат долги дни, години на живот и мир.
3Милоста и вистината да не бидат скудни во тебе: обеси ги на вратот свој, напиши ги врз плочите на срцето свое,
4па ќе најдеш милост и благоволение пред очите на Бога и на луѓето.
5Надевај се на Господ од сѐ срце и не се потпирај врз твојот разум.
6По сите свои патишта размислувај за Него, и Тој ќе ти ги покаже твоите патеки.
7Не сметај се за мудрец; имај страв од Господ и бегај од злото:
8тоа ќе биде здравје за твоето тело и лек за твоите коски.
9Давај Му принос на Господ од имотот твој и од првините на плодовите од твоите придобивки,
10и твоите житници ќе се исполнат до врвот, а твоите преси ќе се прелеваат од вино.
11Не занемарувај ја, синко, казната од Господ, и да не ти е тешко од Неговото укорување;
12зашто кого Господ го сака, него и го кара, како и таткото синот свој што го љуби.
13Блажен е човекот, кој се здобил со мудрост, и човек, што спечалил разум;
14подобро е да ја добиеме неа, отколку ризници со сребро и злато;
15таа е поскапа и од скапоцените камења; и сѐ што ти е мило, не може да се спореди со неа.
16Во десницата нејзина е долговечноста, а во левицата ѝ е богатството и честа;
17патиштата нејзини се пријатни патишта, и сите патеки нејзини се спокојни.
18Таа е дрво на животот за оние, што ја придобиваат, и блажени се, оние кои ја запазуваат.
19Господ со мудрост ја основа земјата, со разум ги утврди небесата;
20преку Неговата мудрост се отвораат бездните, и облаците пуштаат роса.
21Синко, не испуштај ги од превид овие работи; запази ја мудроста и разумот;
22тие ќе бидат живот за душата твоја и украс на вратот твој;
23тогаш ќе одиш безопасно по патот свој, и ногата твоја нема да се сопне.
24Кога ќе легнеш да спиеш, нема да се плашиш, и кога ќе заспиеш, сонот ќе ти биде пријатен.
25Нема да се исплашиш од ненадеен страв, ниту од напад, кој доаѓа од безбожниците,
26бидејќи Господ ќе биде на сите твои патишта и ќе ја запази ногата твоја од препнување.
27Не откажувај да му направиш добро на оној, кој има потреба, кога раката твоја има сила да му помогне.
28Не вели му на пријателот свој: „Оди си и дојди пак; утре ќе ти дадам“ кога си во состојба да му помогнеш.
29Не крој зло против ближниот свој, кога тој со доверба живее кај тебе.
30Не карај се со човек без причина, кога не ти направил никакво зло.
31Не завидувај му на човек кој постапува насилно, и не избирај ни еден од патиштата негови,
32зашто на Господ Му е одвратен безбожникот, а близок е со праведникот.
33Проклетството Господово е врз домот на безбожниот, а живеалиштето на праведниот Бог го благословува.
34Над оние што се подигруваат, Тој им се потсмева, а на смирените им дава благодат.
35Мудрите ќе наследат слава, а безумните — срам.