Philippians 3— 2006

¹Но, браќа мои, радувајте се во Господ! Зашто мене не ми е здодевно да ви пишувам исти нешта, а за вас тоа значи безбедност.

²Чувајте се од кучињата, чувајте се од лошите работници, чувајте се од лажно обрезување,

³зашто вистинското обрезување сме ние, кои со Духот Му служиме на Бога и се гордееме со Христос Исус, и не се надеваме на телото,

⁴иако јас можам да се надевам и на телото. Ако некој друг мисли дека мо­же да се надева на телото, тогаш уште повеќе можам да се надевам јас,

⁵кој сум обрезан во осмиот ден, од родот Израелов, од Венијаминовото колено, Евреин од Евреите, по законот фарисеј,

⁶по ревност — гонител на Божјата Црква, според правдата на Законот — беспрекорен.

⁷Но тоа што беше за мене придобивка, поради Христос го сметав за загуба.

⁸Затоа, сметам дека и сѐ друго е загуба спрема преважното познание на Христос Исус, мојот Господ, поради Кого се одреков од сѐ, и сѐ сметам за отпад, само за да Го придобијам Хрис­тос,

⁹и да се најдам во Него, не со својата праведност стекната од Законот, туку со придобивката преку верата во Хрис­тос, односно со праведноста од Бога преку верата;

¹⁰за да Го познаам Него, и силата на Неговото воскресение, и учеството во Неговите страдања, грижејќи се мојата смрт да биде слична со Неговата,

¹¹та некако да го достигнам воскресението на мртвите.

¹²Велам така не затоа што веќе дос­тигнав, или дека веќе постигнав со­вр­шен­ство, туку се стремам да го достигнам она со кое Христос ме достигна мене.

¹³Браќа, јас не мислам дека сум го достигнал тоа; но едно правам: го заборавам она што е зад мене, а се стремам кон она што е пред мене,

¹⁴трчам кон целта — кон наградата на горното призвание од Бога во Исус Христос.

¹⁵Ние, кои сме, пак, совршени, мислиме така; ако, пак нешто инаку мислите, Бог и тоа ќе ви го открие.

¹⁶Но, само да го држиме она до кое достигнавме, да бидеме едномислени и по истото правило да продолжиме.

¹⁷Следете го мојот пример, браќа, и гледајте ги оние што живеат според образецот што го имате во вас.

¹⁸Зашто мнозина, за кои често сум ви зборувал, а сега дури и со солзи говорам, постапуваат како непријатели на крстот Христов;

¹⁹нивниот крај е погибел, нивниот бог — стомакот, а славата — во нивниот срам; тие мислат за земните работи.

²⁰А нашето жителство е на небесата, од каде што Го очекуваме и Спа­сителот, нашиот Господ Исус Христос.

²¹Тој ќе го преобрази нашето по­ни­зе­но тело да стане подобно на Неговото славно тело, со силата преку која Тој може да потчинува под Себе сѐ.