Nahum 3— 2006

¹Тешко му на крвничкиот град! Тој е полн со измама и убиства; грабењето не престанува во него.

²Се слуша плускање на бичеви и трескот од тркала како и од потскокнување на бојни коли.

³Коњаниците потскокнуваат, болскаат мечеви и светкаат копја. Многу убиени и купишта трупови! На трупо­вите им нема крај; и се сопнуваат од нив.

⁴Сето тоа е за многуте блудствувања на убавата на изглед развратница, веш­та во магии, која со блудот свој заведува народи, а со магиите — племиња.

⁵Ете, Јас сум против тебе, вели Господ Саваот, ќе ја кренам полата од твојата облека врз твоето лице и ќе им ја покажам на народите твојата голотија, и на царствата — срамотиите твои.

⁶Ќе нафрлам врз тебе нечистотии, ќе те направам презрена, и ќе те направам за срам.

⁷И секој, штом ќе те види, ќе побегне од тебе и ќе рече: „Разурната е Нине­вија! Кој ќе ја пожали? Каде да најдам утешител за тебе?“

⁸Зар си подобра од Но-Амон, кој ле­жи меѓу речните ракави на Нил; чиј окоп е морето, и тоа му служеше како ѕид.

⁹Етиопија и Египет со безбројно мно­жество луѓе ти служеа како поткрепа; а и народите на Пут и Либија ти идеа на помош.

¹⁰Па сепак и таа отиде во ропство; дури и децата ѝ се здробени — по сите градски крстосници; а за првенците неј­зини фрлија ждрепка, и сите големци се во вериги оковани.

¹¹И ти така ќе се опиеш и ќе се кри­еш; и ќе бараш засолниште од непријателите свои.

¹²Сите твои градови се како смокви со зрели плодови: ако ги затресеш, ќе паднат право во устата на оној што сака да ги јаде.

¹³Погледни си го народот: во твојот дом се само жени, на непријателите твои ширум им се отвораат портите на земјата, и оган ги проголта твоите резиња.

¹⁴Зафати си вода за опсадата; за­цврсти ги тврдините; влези во кал, гази глина, направи калапи за печење тули.

¹⁵Таму оган ќе те проголта, меч ќе те исече, ќе те изеде како гасеница, макар и да сте се намножиле како гасеници, па и да сте се намножиле како скакулци.

¹⁶Трговците во тебе се повеќе од ѕвездите на небото; но тие како скакулците ќе се распрскаат и ќе одлетаат.

¹⁷И кнезовите твои се како скакулци, а војводите — како рој мушички, кои во студено време се гнездат во пукнатини, а кога ќе изгрее сонцето се разлетуваат, и нема да го распознаеш местото каде што биле.

¹⁸Спијат твоите пастири, царе асир­ски, почиваат твоите големци; твојот народ се распрснал по горите, и нема кој да го прибере.

¹⁹Нема лек за твојата рана, лута е раната твоја. Сите, што ќе чујат за тебе, ќе ракоплескаат, зашто кој можеше да се спаси од твојата сурова свирепост?