Micah 7— 2006

¹Тешко мене, зашто со мене е сега како по собирање на летните пло­дови, како по гроздобер; ни зрнце за каснување, ниту рана смоква по која копнее душата моја.

²Нема веќе верни луѓе по земјата, нема праведни меѓу луѓето; сите кројат сплетки, за да проливаат крв; секој му става на брата си стапица.

³Рацете им се приготвени за да прават зло: началникот сака подароци, судијата суди за поткуп, а големците решаваат по своја волја и ја изопачу­ваат правдата.

⁴Најдобриот од нив е како трн, а најсправедливиот е полош отколку ог­рада од трње. Денот на Твоите пости, денот на Твојата казна наближува; и сега ќе ги опфати смут.

⁵Не верувајте му на другарот, не потпирајте се на пријателот; пред онаа, што лежи во твојата постела, не отворај ја устата своја.

⁶Зашто синот го угнетува татко си, ќерката се противи на мајка си, снаата станува против свекрвата; непријатели на човекот му се неговите домашни.

⁷Јас, пак, гледам кон Господ, и за моето спасение ќе се надевам на Бога; мојот Бог ќе ме чуе.

⁸Не радувај се на мојата мака, неријателко моја! Иако сум паднат, јас ќе станам; макар што сум сега во мрак — Господ е мојата светлина.

⁹Морам да го поднесам гневот Госпо­дов, — зашто сум згрешил пред Него — додека не го реши делото мое и не ја изрече правдата; тогаш Тој ќе ме изведе на светлина, и јас ќе ја видам правдата Негова.

¹⁰И ќе го види тоа мојата непријателка и срам ќе ја покрие онаа што ми велеше: „Каде е Господ, твојот Бог?“ И ќе го видат тоа очите мои — и таа ќе биде згазена како кал на улица.

¹¹Доаѓа време, кога ќе се изѕидаат ѕидовите твои, во тоа време границите ќе се прошират надалеку.

¹²Во оној ден ќе доаѓаат кај тебе од Асирија до Египет, од Нил до Еуфрат, и од море до море и од планина до пла­нина.

¹³А земјата ќе биде пустина поради гревовите на жителите нејзини, и поради плодовите на делата нивни.

¹⁴Паси го со жезолот народот Твој, овците на наследството Свое, оние, што живеат осамени во густа шума среде овошни градини, остави ги да пасат тие во Башан и Галаад како во стародревните дни!

¹⁵Ќе му покажам чудесни дела како во времето кога ти излезе од египетската земја.

¹⁶Ќе го видат тоа народите и ќе се засрамат при сета таа сила; ќе стават рака на устата своја, и ушите нивни ќе се заглушат.

¹⁷Ќе лижат прав како змии, како лазачи што лазат по земја, ќе излегуваат од своите скривници; ќе се упла­шат од Господ, од нашиот Бог, и ќе се уплашат од Тебе.

¹⁸Кој Бог е како Тебе, за да ги простува беззаконијата, да мине преку прес­тапите на остатокот од Своето наследство? Тој вечно не се гневи, зашто Тој со радост се смилува.

¹⁹Тој пак ќе се смили над нас и ќе ги сотре нашите беззаконија. Тој ќе ги фрли сите наши гревови во морските длабочини.

²⁰Ти ќе покажеш верност кон домот на Јаков, милост кон Авраам, како што со клетва си им ветил на предците наши од најдамнешни дни.