Matthew 9— 2006

¹Тогаш Тој влезе во еден кораб, се врати назад и пристигна во Својот град.

²И ете, донесоа кај Него еден фатен, положен на постела. Па кога ја виде Исус нивната вера, на фатениот му ре­че: „Не плаши се, чедо! Ти се простува­ат гревовите твои!“

³Тогаш некои од книжниците си ре­коа во себе: „Овој богохулствува!“

⁴А Исус ги разбра нивните мисли, и им рече: „Зошто мислите лошо во срцата ваши?

⁵Или, што е полесно? Да кажам: ‚Ти се простуваат гревовите твои!‘ или да кажам: ‚Стани и оди!?‘

⁶Но да знаете дека Синот Човечки има власт на земјата да проштава гре­вови.“ Тогаш му рече на фатениот: „Стани, земи си ја постелата и оди си дома!“

⁷И тој стана, ја зеде постелата своја и си отиде дома.

⁸А народот кога го виде тоа, се восхити и Го прослави Бога, Кој им даде так­ва власт на луѓето.

⁹А кога си одеше оттаму, Исус виде еден човек, по име Матеј, како седи во царинарницата и му рече: „Врви по Ме­не!“ И тој стана и тргна по Него.

¹⁰И кога седеше Исус на трпеза дома, одеднаш мнозина цариници и греш­ни­ци дојдоа и седнаа до Него и до учени­ците Негови.

¹¹Но штом го видоа тоа фарисеите, им рекоа на учениците Негови: „Зошто вашиот Учител јаде и пие со цариници и грешници?“

¹²А Исус, кога го чу тоа, им рече: „Здравите немаат потреба од лекар, ту­ку болните;

¹³одете и научете се што значи: ‚Милост сакам, а не жртва‘. Зашто не дојдов да ги повикам праведниците, ту­ку грешниците на покајание.“

¹⁴Тогаш кај Него дојдоа учениците Јованови и рекоа: „Зошто ние и фарисе­ите постиме многу, а Твоите ученици не постат!?“

¹⁵А Исус им рече: „Зар можат сватовите да бидат нажалени додека е со нив младоженецот? Но ќе дојде време кога младоженецот ќе се оттргне од нив, па тогаш и тие ќе постат.

¹⁶Никој не крпи стара облека со нова крпа, зашто таа ќе се отшие од старото и отворот ќе биде поголем;

¹⁷ниту, пак, се става ново вино во ста­ри мевови; инаку, мевовите ќе на­пу­к­нат, и виното ќе истече и мевовите ќе пропаднат; туку ново вино се става во нови мевови, па така ќе се запази и ед­ното и другото.“

¹⁸Додека Тој им говореше за тоа, ете еден началник се приближи до Него, Му се поклонуваше и велеше: „Ќерка ми штотуку умре; туку дојди, положи ја раката Своја над неа и таа ќе оживее.“

¹⁹И како стана Исус, тргна по него, заедно со учениците Свои;

²⁰и ете, една жена, која беше стра­да­ла дванаесет години од крвавење, се приближи одзади и се допре до крајот на облеката Негова.

²¹Зашто си велеше: „Само ако се до­п­рам до облеката Негова, ќе оздравам.“

²²А Исус штом се заврти и ја виде, рече: „Не плаши се, ќерко, верата твоја те спаси!“ И оздраве жената во тој час.

²³И кога дојде Исус во куќата на на­чалникот и ги виде свирачите и народот ожалостени,

²⁴им рече: „Излезете надвор, зашто девојката не е умрена, туку спие.“ А тие Му се потсмеваа.

²⁵Но штом го истера народот, Тој влезе, ја фати девојката за рака и таа ста­на.

²⁶И се расчу тоа по целиот тој крај.

²⁷А кога Исус си одеше оттаму, трг­наа по него двајца слепи и викаа: „Сми­лувај ни се, Исусе, сине Давидов!“

²⁸А штом дојде в куќи, слепите се приближија до Него. И Исус им рече: „Верувате ли дека можам да го напра­вам тоа?“ Тие Му рекоа: „Да, Господи!“

²⁹Тогаш се допре до очите нивни и рече: „Нека ви биде според верата ва­ша!“

³⁰И очите им се отворија; а Исус им заповеда строго: „Гледајте, никој да не дознае!“

³¹А тие, штом излегоа, разгласија за Него по целата таа земја.

³²Додека тие излегуваа, ете, кај Него еден човек нем и бесомачен.

³³По изгонувањето на демонот, не­миот проговори. А народот се чудеше и говореше: „Никогаш такво нешто не станало во Израел.“

³⁴А фарисеите велеа: „Тој ги изгонува демоните со силата на начал­ни­кот на демоните.“

³⁵И одеше Исус по сите градови и се­ла и поучуваше по нивните синагоги, го проповедаше Евангелието за Царството и лекуваше секаква болест и немоќ во народот.

³⁶А штом виде многу народ, се со­жа­ли, зашто беа изморени и беспомошни како овци без пастир.

³⁷Тогаш им рече на Своите ученици: „Жетвата е голема, а работници има малку.

³⁸Затоа молете Го Господарот на жетвата да испрати работници на Својата жетва.“