Matthew 25— 2006

¹„Тогаш царството небесно ќе заприлега на десет девојки, кои ги зедоа своите светилки и излегоа да го пречекаат младоженецот.

²Петте од нив беа мудри, а петте не­ра­зумни.

³Неразумните ги зедоа светилките свои, но не понесоа со себе масло;

⁴а мудрите, заедно со светилките, зе­доа во садовите свои и масло;

⁵и бидејќи младоженецот се забави, сите задремаа и заспаа.

⁶А на полноќ се чу викање: ‚Еве го младоженецот, излезете да го пре­че­ка­те!‘

⁷Тогаш сите тие девојки станаа и ги приготвија своите светилки.

⁸Неразумните, пак, им рекоа на муд­рите: ‚Дајте ни од вашето масло, зашто нашите светилки гаснат.‘

⁹Мудрите им одговорија и рекоа: ‚Но, може да не ни стигне и нам и вам: по­добро одете кај продавачите и купете си!‘

¹⁰А кога тие отидоа да купат, прис­тигна младоженецот и приготвените влегоа со него на свадбата, и вратите се затворија.

¹¹Потоа дојдоа и другите девојки и викаа: ‚Господаре, господаре, отвори ни!‘

¹²А тој им одговори и рече: ‚Вистина, ви велам: не ве познавам!‘

¹³И така, бидете будни, зашто не го знаете ни денот, ни часот, кога ќе дојде Синот Човечки.“

¹⁴„Зашто, Тој ќе постапи како чо­ве­кот, кој тргнувајќи на пат, ги повика слугите свои и им го предаде својот имот;

¹⁵и на едниот му даде пет таланти, на другиот два, на третиот еден, секому според способноста негова; и веднаш замина.

¹⁶Оној што зеде пет таланти, отиде, ги употреби во работа и спечали други пет таланти;

¹⁷и исто така и оној што зеде два та­ланта, спечали други два;

¹⁸а оној, што доби еден талант, отиде и го закопа в земја и така ги сокри па­ри­те на својот господар.

¹⁹По долго време дојде господарот на тие слуги и побара да му поднесат сметка.

²⁰И кога пристапи оној што беше примил пет таланти, донесе уште други пет и рече: ‚Господаре, ти ми предаде пет таланти; ете, сум спечалил уште пет.‘

²¹Господарот му рече: ‚Убаво, добар и верен слуго! Во малку беше верен, над многу ќе те поставам; сподели ја ра­доста со својот господар!‘

²²Дојде, исто така, и оној што беше примил два таланта и рече: ‚Господаре, ти ми предаде два таланта, ете, со нив спечалив уште два.‘

²³Господарот му рече: ‚Убаво, добар и верен слуго! Во малку беше верен, над многу ќе те поставам; сподели ја ра­доста со својот господар!‘

²⁴Пристигна и оној што беше зел еден талант и рече: ‚Господаре, те знаев дека си жесток човек: жнееш каде што не си сеел, и собираш каде што не си ве­ел,

²⁵па се уплашив и отидов, и го сокрив твојот талант в земја; ете ти го твоето.‘

²⁶А господарот му одговори и рече: ‚Зол и мрзлив слуго! Ако си знаел дека жнеам, каде што не сум сеел, и собирам каде што не сум садел,

²⁷требаше моите пари да им ги дадеш на трговците, па кога ќе дојдам да си го приберам своето со добивка;

²⁸земете го од него талантот и дајте му го на оној што има десет таланти;

²⁹зашто секому, што има, ќе му се да­де и преумножи, а од оној, што нема, ќе му се одземе и она што го има;

³⁰а лошиот слуга фрлете го во крајна темнина: таму ќе биде плач и крцкање со заби.‘“ (Откако го рече тоа, извика: „Кој има уши да слуша, нека чуе.“)

³¹„А кога ќе дојде Синот Човечки во Својата слава и сите свети ангели со Него, тогаш ќе седне на престолот на славата Своја,

³²и ќе се соберат пред Него сите народи, па ќе ги оддели едни од други, како што ги одделува овците од козите;

³³и ќе ги постави овците од Својата десна страна, а козите од левата.

³⁴Тогаш Царот ќе им каже на оние што Му се од десната страна: ‚Дојдете, благословени од Мојот Отец; наследете го царството, подготвено за вас од по­четокот на светот;

³⁵зашто, гладен бев и Ми дадовте да јадам; жеден бев и Ме напоивте, стра­нец бев и Ме примивте;

³⁶необлечен бев и Ме облековте; бо­лен бев и Ме посетивте; во затвор бев и дојдовте кај Мене.‘

³⁷Тогаш праведниците ќе Му одговорат и речат: ‚Господи, кога Те видовме гладен и Те нахранивме, или жеден и Те напоивме?

³⁸Кога те видовме странец и Те прибравме, или необлечен и Те облековме?

³⁹Кога Те видовме болен, или во зат­вор и Те посетивме?‘

⁴⁰А Царот ќе им одговори и ќе рече: ‚Вистина, ви велам: доколку сте го на­правиле тоа за еден од овие Мои најма­ли браќа, за Мене сте го направиле.‘

⁴¹Тогаш ќе им каже и на оние што се од левата страна: ‚Бегајте од Мене, проклети, во вечен оган, приготвен за ѓаволот и за неговите ангели!

⁴²Зашто, гладен бев и не Ми дадовте да јадам; жеден бев и не Ме напоивте;

⁴³странец бев и не Ме прибравте; не­облечен бев и не Ме облековте; болен и во затвор бев и не Ме посетивте.‘

⁴⁴Тогаш и тие ќе Му одговорат и ре­чат: ‚Господи, кога Те видовме гладен, или жеден, или странец, или необлечен, или болен, или во затвор — не Ти пос­лу­живме?‘

⁴⁵Тогаш ќе им одговори и рече: ‚До­колку не сте го направиле тоа за еден од овие најмали браќа ни за Мене не сте го направиле.‘

⁴⁶И тие ќе отидат во вечна мака, а праведниците — во живот вечен.“