Matthew 23— 2006

¹Тогаш Исус му проповедаше на народот и на учениците Свои,

²говорејќи: „На Мојсеевото седиште седнаа книжниците и фарисеите.

³Затоа, сѐ што ќе ви кажат пазете и извршувајте; а според делата нивни не постапувајте, зашто тие говорат, но не извршуваат;

⁴врзуваат бремиња тешки и мачни за носење и ги клаваат врз плеќите на лу­ѓето, а сами не сакаат ни со прст да ги помрднат.

⁵И сите свои дела ги прават за да ги видат луѓето; ги прошируваат своите записи и ги продолжуваат ресите на својата облека;

⁶сакаат прво место на гозбите и предни места во синагогите,

⁷и поздрави по улиците, и да ги ви­к­а­ат луѓето ‚Рави!‘

⁸А вие немојте да се нарекувате ‚Ра­ви‘, зашто еден е вашиот Учител — Христос, а вие сте сите браќа.

⁹И никого на земјата не викајте го свој Татко, зашто еден е вашиот Татко — Оној Небесниот;

¹⁰и водачи немојте да се именувате, зашто еден е вашиот Водач — Христос.

¹¹Но, најголемиот меѓу вас да ви биде слуга;

¹²зашто, кој се воздигнува, ќе биде по­ни­зен; а кој се понизува, ќе биде воздигнат.“

¹³„Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери, затоа што го затворате цар­ството небесно пред луѓето; зашто, ниту вие влегувате, ниту ги пуштате да влезат оние што сакаат да влезат.

¹⁴(Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери, зашто ги подјадувате до­мо­вите на вдовиците и лицемерно долго се молите; заради тоа ќе добиете поголема осуда.)

¹⁵Тешко вам книжници и фарисеи, лицемери, зашто обиколувате по море и по копно за да добиете еден следбеник, и кога ќе успеете во тоа, тогаш го пра­ви­те син на пеколот, двапати полош од вас.

¹⁶Тешко вам, водачи слепи, кои ве­ли­те: ‚Ако се заколне некој во храмот, не е ништо; но ако се заколне некој во злато на храмот, виновен е.‘

¹⁷Безумни и слепи! Што е поголемо: златото или храмот кој го осветува златото?

¹⁸Исто така велите: ‚Ако некој се за­колне во жртвеникот, ништо не е; но, ако некој се заколне во дарот што е на него, виновен е.‘

¹⁹Безумни и слепи! Што е посвето: дарот или жртвеникот што го осветува дарот?

²⁰А кој ќе се заколне во жртвеникот, се колне во него и во сѐ што е врз него;

²¹и кој ќе се заколне во храмот, се колне во него и во Оној Кој живее во него;

²²и кој ќе се заколне во небото, се колне во престолот Божји и во Оној, што седи на него.

²³Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери, зашто давате десеток од на­не, копра и ким, а сте го оставиле нај­важното во Законот: праведноста, ми­лоста и верата; ова требаше да го пра­вите, а и она да не го оставате.

²⁴Водачи слепи, вие комарецот го це­дите, а камилата ја проголтувате!

²⁵Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери, зашто ги чистите чашата и чинијата однадвор, додека внатре тие се полни со грабеж и алчност.

²⁶Слеп фарисеју, очисти ги чашата и чинијата најнапред внатре, за да бидат чисти и однадвор.

²⁷Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери, зашто многу личите на ва­ро­сани гробови, што однадвор изгледаат убаво, а внатре се полни со мртовечки коски и секаква нечистотија.

²⁸Така и вие, однадвор им се по­ка­жу­вате на луѓето како праведни, а внатре сте полни со лицемерност и беззако­ние.“

²⁹„Тешко вам книжници и фарисеи, лицемери, зашто им ѕидате гробници на пророците и ги украсувате спомениците на праведните,

³⁰па велите: ‚Да живеевме во дните на нашите татковци, немаше да станеме нивни соучесници во крвта на проро­ци­те.‘

³¹А со тоа сведочите сами против се­бе, дека сте синови на оние што ги уби­ле пророците.

³²Дополнете ја и вие мерата на тат­ковците ваши!

³³Змии и рожби аспидини, како ќе по­бегнете од пресудата за во пеколот?

³⁴Затоа, ете, Јас праќам кај вас пророци и мудреци и книжници; едни ќе убиете и распнете, а други ќе тепате по синагогите и ќе ги прогонувате од град во град;

³⁵за да падне врз вас сета праведна крв што е пролеана на земјата, од крвта на праведниот Авел па до крвта на За­харија, синот на Варахија, кого го убив­те меѓу храмот и жртвеникот.

³⁶Вистина, ви велам: сето тоа ќе пад­не врз овој род!“

³⁷„Ерусалиме, Ерусалиме, што ги убиваш пророците и со камења ги за­си­пуваш испратените кај тебе! Колкупати сакав да ги соберам чедата твои, како квачката што ги собира пилињата свои под крилјата, а вие не сакавте.

³⁸Ете, ви се остава пуст вашиот дом.

³⁹Зашто ви велам: нема да Ме видите од сега додека не кажете: ‚Благословен е Оној, Кој иде во името Господово!‘“