1Тогаш пристапија кон Исус фарисеите и садукеите и, искушувајќи Го, побараа да им покаже чудо од небото.
2Тој, одговарајќи им, рече: „Навечер велите: ‚ќе биде ведро, зашто небото е црвено‘;
3а наутро: ‚денес ќе има невреме, зашто небото е матно.‘ Лицемери, изгледот на небото можете да го распознавате, а знаците на времињата не можете?
4Род лукав и прељуботворен бара знак, но знак нема да му се даде освен знакот на пророкот Јона.“ Па оставајќи ги, си замина.
5И преоѓајќи на спротивната страна, учениците Негови заборавија да земат леб.
6Исус им рече: „Внимавајте и чувајте се од квасецот фарисејски и садукејски!“
7А тие помислија во себе и си рекоа: „Тоа е што не зедовме леб!“
8Но Исус ги разбра и им рече: „Маловерни, зошто мислите во себе дека не сте зеле леб?
9Уште ли не разбирате и не помните за петте леба на пет илјади души, и колку кошеви собравте?
10Ниту за седумте леба на четири илјади души, и колку кошници собравте?
11Како не разбирате дека не ви зборував за леб: ‚Чувајте се од квасот фарисејски и садукејски!‘“
12Тогаш разбраа дека Тој им беше рекол да се пазат не од лебниот квас, туку од учењето фарисејско и садукејско.
13И кога дојде Исус во областа на Кесарија Филипова, ги праша учениците Свои и рече: „Што велат луѓето, кој е Синот Човечки?“
14Тие одговорија: „Едни дека е Јован Крстител, други дека е Илија, а некои дека е Еремија или дека е еден од пророците.“
15А Тој им рече: „А вие, што мислите, Кој сум Јас?“
16Симон Петар одговори и рече: „Ти си Христос, Синот на живиот Бог.“
17Тогаш Исус му одговори и рече: „Блажен си ти, Симоне, сине Јонин, зашто тело и крв не ти го открија тоа, туку Мојот Отец, Кој е на небесата.
18А Јас тебе ти велам: ти си Петар и на тој камен ќе ја изградам црквата Своја, и вратите на пеколот нема да ја надвладеат.
19И ќе ти ги дадам клучевите од небесното царство, и што ќе сврзеш на земјата, ќе биде сврзано на небесата; а што ќе разврзеш на земјата, ќе биде разврзано и на небесата.“
20Тогаш Исус им заповеда на учениците Свои да не кажуваат никому дека Тој е Христос.
21Оттогаш почна Исус на Своите ученици да им открива дека Тој треба да отиде во Ерусалим и да пострада многу од старешините, првосвештениците и книжниците и да биде убиен, и на третиот ден да воскресне.
22А Петар Го повлече настрана, почна да Му говори, зборувајќи: „Биди милостив кон Себе, Господи; тоа со Тебе нема да се случи!“
23Но Тој се заврте и му рече на Петар: „Бегај од Мене, сатано! Ти си Ми соблазна, зашто мислиш не за она што е Божјо, туку за она што е човечко!“
24Тогаш Исус им рече на учениците Свои: „Ако некој сака да врви по Мене, нека се одрече од себе, нека го земе својот крст и нека Ме следи;
25зашто, кој сака да го спаси животот свој, ќе го загуби; а кој ќе го загуби својот живот заради Мене, ќе го најде:
26зашто, каква полза е за човек ако го придобие целиот свет, а на душата своја ѝ напакости? Или каков откуп ќе даде човек за својата душа?
27Зашто Синот Човечки ќе дојде во славата на Својот Отец, со ангелите Свои, и тогаш ќе му даде на секој според делата негови.
28Вистина ви велам: тука стојат некои што нема да вкусат смрт додека не Го видат Синот Човечки како доаѓа во царството Свое.“