Matthew 12— 2006

¹Во тоа време, една сабота, Исус минуваше преку нивите, а уче­ниците Негови огладнеа, па почнаа да кинат класје и да јадат.

²Фарисеите, штом го видоа тоа, Му рекоа: „Ете, учениците Твои го прават она што не треба да се прави во сабота!“

³А Тој им рече: „Не сте ли читале што направи Давид, кога огладне тој и оние што беа со него?

⁴Како влезе во домот Божји, ги изеде лебовите од жртвеникот, што не тре­ба­ше да ги јаде ни тој, ниту оние што беа со него, туку само свештениците.

⁵Или, не сте ли читале во Законот де­ка во саботен ден свештениците ја на­ру­шуваат саботата и пак не се виновни?

⁶Но Јас ви велам дека тука е Оној Кој е поголем од храмот;

⁷и, ако знаевте што значи: ‚Милост сакам, а не жртва‘, немаше да ги осудувате невините;

⁸Зашто Синот Човечки е господар и на саботата.“

⁹И штом замина оттаму, дојде во си­на­гогата нивна.

¹⁰И ете, таму беше еден човек, кој имаше исушена рака. И за да Го обви­нат, Го прашаа Исус: „Допуштено ли е во сабота да се лекува?“

¹¹А Тој им рече: „Кој е тој од вас, ако има една овца и таа падне во саботен ден во јама, што не ќе ја прифати и из­ва­ди?

¹²А колку ли, пак, човекот е поскап од една овца!? И така во сабота е до­пуштено да се прави добро.“

¹³Тогаш му рече на човекот: „Испру­жи ја раката!“ И тој ја испружи. И таа стана здрава како и другата.

¹⁴А фарисеите, штом излегоа, се до­говорија како да Го погубат. Но Исус кога разбра, се оддалечи оттаму.

¹⁵И тргна по него многу народ и Тој ги исцели сите.

¹⁶И им забрани да разгласуваат за Него.

¹⁷За да се исполни кажаното преку пророкот Исаија, кој вели:

¹⁸„Ете Го слугата Мој; Него Го из­брав, Мојот возљубен, што го благоволи Мојата душа. Ќе го положам Духот Свој над Него и на народите ќе им об­ја­ви правда.

¹⁹Нема да се кара, ниту ќе вика, и ни­кој нема да го чуе гласот Негов по крс­топатите.

²⁰Трските прекршени нема да ги до­крши, ниту запалените светила ќе ги угасне, додека не го доведе судот до по­беда.

²¹И во Неговото име народите ќе ја положат својата надеж.“

²²Тогаш доведоа кај Него еден бесомачен од зол дух, кој беше слеп и нем; и го излекува, така што слепонемиот про­гледа и проговори.

²³И сиот народ се чудеше и велеше: „Да не е Овој Христос, синот Давидов?“

²⁴А фарисеите, штом го чуја тоа, ре­коа: „Тој не ги истерува демоните на друг начин освен преку Велзевул, на­чалникот на демоните!“

²⁵Но Исус, знаејќи ги нивните помисли, им рече: „Секое царство, ако се раз­дели, запустува; и секој град или дом, ако се раздели на противни групи, ќе пропадне.

²⁶И ако сатаната изгонува сатана, тој се разделил сам против себе; тогаш ка­ко може да се запази царството негово?

²⁷И ако Јас ги истерувам демоните преку Велзевул, синовите ваши, пре­ку кого ги изгонуваат? Затоа тие ќе ви бидат судии.

²⁸Ако, пак, Јас истерувам демони со Духот Божји, тоа значи дека до вас дошло царството Божјо.

²⁹Или, како може да влезе некој во куќата на силен човек и да му ја плени покуќнината, ако најнапред не го врзе силниот, па дури тогаш да му ја ограби куќата?

³⁰Кој не е со Мене, против Мене е; и кој не собира со Мене, тој растура.

³¹Затоа ви велам: секој грев и хула ќе им се прости на луѓето, но хулата против Светиот Дух нема да им се прости на луѓето.

³²И ако некој каже збор против Си­нот Човечки, ќе му се прости; но ако каже нешто против Светиот Дух, нема да му се прости ни на овој, ни на оној свет.“

³³„Или, ако насадите добро дрво и плодот ќе му биде добар; а ако насадите лошо дрво и плодот ќе му биде лош; зашто по плодот се познава дрвото.

³⁴Змиски рожби! Како можете да го­ворите добро, кога сте лоши? Зашто ус­тата го зборува она што излегува од преполнетото срце.

³⁵Добриот човек од доброто со­кро­виште изнесува добро, а лошиот човек од лошото сокровиште — лошо.

³⁶И ви велам дека за секој лош збор, што ќе го изговорат луѓето, ќе одгова­раат на судниот ден;

³⁷зашто по зборовите свои ќе бидеш оправдан, и по зборовите свои ќе бидеш суден.“

³⁸Тогаш некои од книжниците и фа­рисеите одговорија и рекоа: „Учителе, сакаме да видиме знак од Тебе!“

³⁹А Тој им одговори и рече: „Лукав и прељуботворен род бара знак; но нема да му се даде знак освен знакот на пророкот Јона;

⁴⁰зашто, како што Јона беше во утробата на китот три дни и три ноќи, така и Синот Човечки ќе биде во срцето на земјата три дни и три ноќи.

⁴¹Ниневјаните ќе излезат на суд со овој род и ќе го осудат, зашто тие се по­кајаа од проповедта на Јона; а ете, тука има поголем од Јона.

⁴²И царицата јужна ќе излезе на суд со овој род и ќе го осуди; зашто таа дој­де од крај земја за да ја чуе мудроста на Соломон, но ете, тука е многу поголем од Соломон.“

⁴³„Кога нечистиот дух ќе излезе од човекот, минува преку безводни места, барајќи спокој и не го наоѓа;

⁴⁴тогаш ќе рече: ‚Да се вратам во мо­јот дом, откаде што излегов.‘ И штом дојде го наоѓа празен, изметен и уреден.

⁴⁵Тогаш оди и доведува други седум духови, полоши од себе, и штом ќе вле­зат, таму и ќе живеат; и последната состојба на тој човек станува полоша од првата. Така ќе биде и со овој пакосен род.“

⁴⁶Додека му зборуваше на народот, мајка Му и браќата Негови стоеја надвор и сакаа да зборуваат со Него.

⁴⁷Некој Му кажа: „Ете, мајка Ти и браќата Твои стојат надвор и сакаат да зборуваат со Тебе.“

⁴⁸Тој му одговори на оној што Му зборуваше и рече: „Која е Мојата мајка и кои се Моите браќа?“

⁴⁹И покажувајќи со рака на уче­ни­ци­те Свои рече: „Еве ја Мојата мајка и еве ги Моите браќа!

⁵⁰Зашто кој ја исполнува волјата на Мојот небесен Отец, Кој е на небесата, тој Ми е брат, и сестра, и мајка.“