Mark 15— 2006

¹И веднаш утредента првосвештениците, со старешините и книжниците, и целиот Синедрион, одр­жаа состанок, па Го врзаа Исус, Го од­ведоа и Го предадоа на Пилат.

²А Пилат Го праша: „Ти ли си Царот Јудејски?“ Тој одговори и рече: „Ти ве­лиш.“

³И првосвештениците Го обвинуваа многу. Но, Тој не одговори ништо.

⁴А Пилат пак Го праша и рече: „Ништо ли не одговараш? Гледаш кол­ку многу сведочат против Тебе!“

⁵Но Исус ништо веќе не одговори, така што Пилат се чудеше.

⁶А на секој празник им ослободуваше по еден осуденик, кого што ќе го по­ба­раа.

⁷И имаше еден човек, по име Варава, во окови заедно со прид­руж­ни­ците, што во една буна извршиле убиство.

⁸И кога извика народот, почна да го моли Пилат да им го направи она, што го правел секогаш.

⁹А тој им одговори и рече: „Сакате ли да ви Го пуштам Јудејскиот Цар?“

¹⁰Зашто знаеше дека прво­свеш­те­ни­ците Го беа предале од завист.

¹¹Но првосвештениците го наговорија народот да бара да им го пушти Ва­ра­ва.

¹²Пилат, пак, им одговори и рече: „Што сакате да направам со Оној, што Го именувавте Цар Јудејски?“

¹³Тие одново извикаа, велејќи: „Распни Го!“

¹⁴Пилат им рече: „Какво зло напра­ви­л?“ Но тие уште посилно извикаа: „Распни Го!“

¹⁵Тогаш Пилат, сакајќи да му угоди на народот, им го пушти Варава, а Исус Го камшикуваше и Го предаде да Го распнат.

¹⁶Војниците, пак, Го одведоа внатре во дворот, односно во преторијата, и по­викаа цела чета,

¹⁷па Му облекоа багреница, и откако сплетоа трнов венец, Му го кладоа на главата;

¹⁸и почнаа да Го поздравуваат: „Те поздравуваме, Царе Јудејски!“

¹⁹И Го удираа по главата со трска и плукаа на Него, Му се поклонуваа, па­ѓајќи на колена.

²⁰А кога Го исмеаја, Му ја соблекоа багреницата, Му ја облекоа Неговата облека и Го поведоа да Го распнат.

²¹И го натераа некој си Симон Кири­неец, таткото на Александар и на Руф, кој се враќаше од поле, да Му го носи крстот.

²²Па Го одведоа на местото Голгота, што значи: место на черепи.

²³И Му дадоа да пие вино со смирна, но Тој не зеде.

²⁴Тие што Го распнаа, ги разделија алиштата Негови, фрлајќи ждрепка кој што да земе.

²⁵Беше третиот час, и Го распнаа.

²⁶И имаше натпис за вината Негова: „Цар Јудејски.“

²⁷А со Него распнаа и два разбојника, едниот од десната Негова страна, а другиот од левата.

²⁸(И се исполни Писмото, кое вели: „И меѓу грешници Го ставија.“)

²⁹А минувачите, вртејќи глава, Го хулеа и велеа: „Аха! Ти, што го уриваш храмот и за три дни го соѕидуваш,

³⁰спаси се Себеси и слези од крстот!“

³¹Исто така и првосвештениците со книжниците Му се смееја и велеа: „Другите ги спасуваше, а Себе не може да се спаси!

³²Христос, Царот израелски, нека слезе сега од крстот, па да видиме и да поверуваме!“ Го хулеа и распнатите со Него.

³³А во шестиот час настана темнина по целата земја, до деветтиот час.

³⁴И во деветтиот час Исус извика гласно велејќи: „Елои, Елои, Лама са­вахтани?“ А тоа значи: „Боже Мој, Бо­же Мој, зошто Ме остави?“

³⁵Некои од оние, што стоеја таму, штом го чуја тоа, рекоа: „Ете, го вика Илија!“

³⁶А еден отрча, натопи сунѓер во оцет, па како го закачи на трска, Му да­ваше да пие, велејќи: „Почекајте да ви­диме, ќе дојде ли Илија да Го симне.“

³⁷А Исус, пак, испуштајќи висок глас, издивна.

³⁸И завесата на храмот се расцепи на две, одозгора додолу.

³⁹А стотникот, што стоеше спроти Него, кога виде дека Тој, откако извика така и издивна, рече: „Навистина Овој Човек бил Син Божји!“

⁴⁰Имаше и жени што гледаа одда­ле­ку; меѓу нив беше и Марија Магдалена, и Марија, мајката на малиот Јаков и на Јосија, и Саломија,

⁴¹кои и тогаш, кога Тој беше во Гали­леја, врвеа по Него и Му служеа, и мно­гу други што беа дошле со Него во Еру­салим.

⁴²А кога се стемни веќе, бидејќи беше петок, односно ден спроти сабота,

⁴³дојде Јосиф од Ариматеја, прочуен член на советот, кој и сам го очекуваше царството Божјо, се осмели да влезе кај Пилат и го замоли за телото Исусово.

⁴⁴Пилат се зачуди дека Тој веќе ум­рел; и кога го извика стотникот, го пра­ша дали одамна умрел.

⁴⁵Па штом дозна од стотникот, му го даде телото на Јосиф.

⁴⁶А Јосиф купи платно, Го симна и Го обви во плаштаница и Го положи во гроб, што беше издлабен во карпа и на­вали камен на гробната врата.

⁴⁷А Марија Магдалена и Марија Јо­сиева гледаа каде Го полагаат.