Luke 3— 2006

¹Во петнаесеттата година од вла­деењето на царот Тибериј, кога Понтиј Пилат беше управител во Јудеја, а Ирод четворовласник над Галилеја, и Филип, брат му, четворовласник на покраината Итуреја и Трахонитида, и Лисаниј чет­воровласник на Авилинија,

²во времето на првосвештениците Ана и Кајафа, дојде Божјата реч до Јо­ван, синот на Захарија, во пустината.

³И тој го обиколи целиот крај околу Јордан, проповедајќи покајно крш­та­ва­ње за проштевање на гревовите,

⁴така како што е напишано во Кни­га­та, според зборовите на пророкот Иса­и­ја, кој вели: „Гласот на оној што вика во пустината: ‚Пригответе го Господовиот пат и исправете ги патеките Негови;

⁵секоја долина нека се исполни и се­која планина и секој рид нека се снизат; кривините нека се исправат и нерамни­те патишта нека се израмнат,

⁶и секое тело ќе го види спасението Божјо!‘“

⁷А на луѓето што доаѓаа кај него да ги крсти, им велеше: „Рожби змиини, кој ве научи да бегате од гневот што ќе дојде?

⁸Но створете плодови достојни за по­кајание и не почнувајте да зборувате во себе: ‚Авраам е нашиот татко!‘ Зашто ви велам дека Бог може и од овие камења да издигне чеда на Авраам.

⁹Зашто веќе и секирата е поставена до коренот на дрвјата; и секое дрво, што не дава добар плод, се сече и се фрла во оган.“

¹⁰И го прашаа луѓето, велејќи: „То­гаш што треба да правиме?“

¹¹А тој им одговори и рече: „Кој има две облеки, нека ги подели со оној што нема ниту една; а кој има храна, нека го направи истото.“

¹²Дојдоа и цариници да ги крсти и му рекоа: „Учителе, што да направи­ме?“

¹³А тој им рече: „Не барајте повеќе отколку што ви е одредено.“

¹⁴Го прашаа и некои војници, гово­реј­ќи: „А што да правиме ние?“ И им рече: „Врз никого не извршувајте насилство, никого не клеветете и бидете задоволни со вашите плати.“

¹⁵А бидејќи народот беше во исчекување, па сите помислуваа во срцата свои за Јован, да не е тој Христос,

¹⁶Јован им одговараше на сите, ве­леј­ќи: „Јас ве крштавам со вода; но иде по­силен од мене, Кому не сум достоен да Му ги одврзам ни ремчињата на обув­ките Негови: Тој ќе ве крсти со Дух Свети и со оган.

¹⁷Нему му е лопатата во раката Не­гова и Тој ќе го очисти гумното Свое, и ќе го собере житото во житницата Сво­ја, а плевата ќе ја изгори со неизгаслив оган.“

¹⁸И опоменувајќи со уште многу дру­ги нешта, му ја објавуваше на народот радосната вест.

¹⁹А Ирод четворовласникот, укорен од него заради Иродијада, жената на брата му, и заради сите злодела што ги беше направил,

²⁰кон сето тоа додаде и уште едно: го затвори Јован во темница.

²¹А кога се крсти сиот народ, се крс­ти и Исус, и додека се молеше, се отво­ри небото,

²²и Светиот Дух слезе на Него во те­лесен облик, како гулаб, и се слушна глас од небото, кој велеше: „Ти си Мојот воз­љубен Син, Кој е по Мојата волја.“

²³Кога почна Исус да проповеда има­ше околу триесет години и беше, како што мислеа, син Јосифов, Илиев,

²⁴Мататов, Левиев, Мелхиев, Јанаев, Јосифов,

²⁵Мататиев, Амосов, Наумов, Если­мов, Нагеев,

²⁶Маатов, Мататиев, Семеиев, Јо­си­фов, Јодов,

²⁷Јоананов, Рисаев, Зоровавелов, Са­латиилов, Нириев,

²⁸Мелхиев, Адиев, Косамов, Ел­мо­дамов, Иров,

²⁹Јосиев, Елиезеров, Јоримов, Ма­та­тов, Левиев,

³⁰Симеонов, Јудин, Јосифов, Јо­а­на­нов, Елијакимов,

³¹Мелеаев, Маинанов, Мататаев, На­танов, Давидов,

³²Јесеев, Овидов, Воозов, Салмонов, Наасонов,

³³Аминадавов, Арамов, Есромов, Фа­ресов, Јудин,

³⁴Јаковов, Исаков, Авраамов, Та­рин, Нахоров,

³⁵Серухов, Рагавов, Фалеков, Еверов, Салин,

³⁶Каинанов, Арфаксадов, Симов, Но­ев, Ламехов,

³⁷Матусалов, Енохов, Јаредов, Ма­ле­леилов, Каинанов,

³⁸Еносов, Ситов, Адамов, Божји.