John 5— 2006

¹Потоа имаше еден празник ју­дејски, и се искачи Исус во Ерусалим.

²А во Ерусалим, кај Овчата порта, има бања, по еврејски наречена Вит­езда, со пет тремови.

³Во нив лежеа мнозина болни, слепи, куци, исушени, кои очекуваа да се раздвижи водата,

⁴(зашто одвреме навреме во бањата слегуваше ангел Господов и ја раздви­жуваше водата; и кој прв ќе влезеше по придвижувањето на водата, оздравува­ше од каква било болест да боледува­ше.)

⁵Имаше таму и еден човек кој боледуваше триесет и осум години.

⁶Кога Исус го виде како лежи, знаејќи дека многу години боледува, му рече: „Сакаш ли да оздравиш?“

⁷Болниот Му одговори: „Да, Господи! Само немам човек што ќе ме спушти во бањата кога ќе се раздвижи водата; до­дека јас да дојдам, друг слегува пред ме­не.“

⁸Исус му рече: „Стани, земи ја пос­телката своја и оди си!“

⁹И веднаш оздраве човекот, ја зеде постелката своја и одеше. А тој ден бе­ше сабота.

¹⁰Заради тоа Јудејците Му рекоа на исцелениот: „Сабота е и не треба да ја носиш својата постелка!“

¹¹Но тој им одговори: „Оној што ме излекува, ми рече: ‚Земи ја постелката своја и оди!‘“

¹²А тие го прашаа: „Кој е човекот што ти рече: ‚Земи ја постелката своја и оди?‘“

¹³Но исцелениот не знаеше кој е, зашто Исус се беше оддалечил бидејќи на тоа место имаше многу народ.

¹⁴Подоцна Исус го сретна во храмот и му рече: „Ете, сега си здрав и не гре­ши веќе, за да не те снајде нешто поло­шо!“

¹⁵А човекот отиде и им кажа на Ју­дејците дека Исус е Оној што го излекувал.

¹⁶И затоа Јудејците Го гонеа Исус и сакаа да го убијат, зашто тоа го вршеше во сабота.

¹⁷А Исус им одговараше: „Мојот Отец досега работи, и Јас работам.“

¹⁸Затоа Јудејците уште повеќе сакаа да Го убијат, бидејќи не само што ја на­рушуваше саботата, туку и Бога Го на­рекуваше Свој Отец, правејќи се ед­на­ков со Бога.

¹⁹А Исус им одговори на тоа и рече: „Вистина, вистина ви велам: Синот не може да прави ништо Сам од Себе, ако не види што прави Отецот; она што го прави Тој, тоа истото го прави и Синот.

²⁰Зашто, Отецот Го сака Својот Син и Му покажува сѐ што Самиот прави; и ќе Му покаже дела поголеми од овие, за да се чудите вие.

²¹Зашто, како што Отецот воскреснува мртви и ги оживува, така и Синот ги оживува оние кои сака.

²²Отецот не суди никого, туку целиот суд Му го предаде на Синот;

²³та сите да Го почитуваат Синот, ка­ко што Го почитуваат Отецот. Кој не Го почитува Синот, тој не Го почитува ни Отецот, Кој Го пратил.

²⁴Вистина, вистина ви велам: кој го слуша словото Мое и верува во Оној Кој Ме пратил, има живот вечен и нема да дојде на суд, туку преминал од смрт во живот.

²⁵Вистина, вистина ви зборувам: иде часот и веќе е дојден, кога мртвите ќе го чујат гласот на Синот Божји, и тие што ќе го чујат, ќе оживеат.

²⁶Зашто, како што Отецот има живот во Себе, така Му даде и на Синот да има живот во Себе;

²⁷и Му даде власт да суди, зашто Тој е Синот Човечки.

²⁸Не чудете се на ова, зашто иде ча­сот кога сите, кои се во гробовите, ќе го чујат гласот на Синот Божји,

²⁹и ќе излезат: кои правеле добро — ќе воскреснат за живот, а кои правеле зло, ќе воскреснат за осудување.

³⁰Јас ништо не можам да правам Сам од Себе. Како што слушам, така и су­дам, и Мојот суд е праведен, зашто не ја барам Мојата волја, туку волјата на Отецот Кој Ме прати.

³¹Ако Јас сведочам Сам за Себе, све­доштвото Мое нема да биде вистинито.

³²Но има Друг што сведочи за Мене; и знам дека е вистинито тоа сведоштво со кое Тој сведочи за Мене.

³³Вие пративте гласници кај Јован и тој ви посведочи за вистината.

³⁴Не дека Јас примам сведоштво од човек; туку ова го кажувам за да се спасите вие.

³⁵Тој беше светило што гори и свети, а вие сакавте да се порадувате на неговата светлина, за кратко време.

³⁶Но Јас имам поголемо сведоштво од Јовановото; делата што Ми ги даде Отецот да ги извршам, самите тие дела, што ги извршувам Јас, сведочат за Мене дека Ме пратил Отецот.

³⁷И Отецот, Кој Ме прати, Сам пос­ведочи за Мене. А вие ни гласот Негов никогаш не сте го чуле, ниту лицето Негово сте го виделе.

³⁸И зборовите Негови не се во вас, зашто не верувате во Оној кого Го пра­тил Тој.

³⁹Ги истражувате Писмата, зашто вие мислите дека во нив имате живот вечен; а токму тие сведочат за Мене.

⁴⁰Но не сакате да дојдете кај Мене за да имате живот.

⁴¹Од луѓе слава не примам,

⁴²но Јас знам дека во себе љубов Бож­ја немате.

⁴³Јас дојдов во името на Мојот Отец и не Ме примате; а некој друг, ако дојде во свое име, него ќе го примите.

⁴⁴Како можете вие да поверувате ко­га примате слава еден од друг, а славата, што е од Единиот Бог, не ја барате?

⁴⁵Немојте да мислите дека Јас ќе ве обвинувам пред Отецот; има кој да го­во­ри против вас — Мојсеј, на кого вие се надевате.

⁴⁶Зашто, ако му бевте верувале на Мојсеј, и Мене ќе Ми поверувавте, зашто тој пишуваше за Мене.

⁴⁷Ако, пак, на неговите напишани ра­боти не поверувавте, како тогаш ќе им поверувате на Моите зборови?“