John 3— 2006

¹Меѓу фарисеите имаше еден човек по име Никодим, началник јудејски.

²Тој дојде кај Исус ноќно време и Му рече: „Рави! Знаеме дека си Ти учител, дојден од Бога, зашто никој не може да ги прави овие чуда што ги правиш Ти, ако Бог не е со него.“

³Исус му одговори и рече: „Вистина, вистина ти велам: ако некој не се роди одозгора, не може да го види царството Божјо.“

⁴Никодим Му рече: „Како може чо­век да се роди кога е стар? Зар може по вторпат да влезе во утробата на мајка си и да се роди?“

⁵А Исус му одговори: „Вистина, вис­тина ти велам: ако некој не се роди од вода и Дух, не може да влезе во цар­ството Божјо;

⁶зашто, роденото од тело, е тело; а роденото од Дух, е дух.

⁷Затоа, не чуди се што ти реков: вие треба да се родите одозгора.

⁸Ветрот дува каде што сака и гласот негов го слушаш, но не знаеш од каде иде и на каде оди; така е со секој човек роден од Духот.“

⁹Никодим Му одговори и рече: „Како може тоа да биде?“

¹⁰Исус одговори и му рече: „Ти си учител во Израел, па тоа ли не го зна­еш?

¹¹Вистина, вистина ти велам: ние зборуваме за она што знаеме, и све­до­чи­ме за она, што сме виделе; а вие нашето сведоштво не го примате.

¹²Кога за земни работи ви зборувам и не верувате, како ќе поверувате кога би ви говорел за небесните?

¹³Никој не се искачил на небото, ос­вен Синот Човечки, Кој слезе од небото и Кој е на небото.

¹⁴И како што Мојсеј ја подигна змијата во пустината, така треба да се из­диг­не и Синот Човечки,

¹⁵та секој што верува во Него да не загине, но да има живот вечен.

¹⁶Зашто Бог толку го возљуби светот, што Го даде Својот Единороден Син, та секој што верува во Него да не загине, туку да има вечен живот.

¹⁷Зашто Бог не Го испрати Својот Син во светот за да му суди на светот, туку светот да се спаси преку Него.

¹⁸Кој верува во Него — нема да биде суден, а кој не верува, тој е веќе осуден, зашто не поверувал во името на Еди­но­родниот Син Божји.

¹⁹А овој суд е затоа што Светлината дојде на светот, но луѓето повеќе ја за­сакаа темнината отколку светлината, зашто нивните дела беа зли.

²⁰Зашто секој, што прави зло, ја мра­зи светлината и не оди кон светлината, за да не бидат разоткриени неговите де­ла (бидејќи се лукави).

²¹А оној што твори вистина, оди кон светлината за да се видат неговите дела, бидејќи се по Бога извршени.“

²²Потоа дојде Исус со учениците Свои во земјата Јудејска, и таму жи­ве­еше со нив и крштаваше.

²³А Јован крштаваше во Енон, близу Салим, зашто таму имаше многу вода; и доаѓаа и се крштаваа,

²⁴зашто Јован уште не беше фрлен во затвор.

²⁵Тогаш настана расправија меѓу учениците Јованови и Јудејците околу очистувањето.

²⁶И дојдоа кај Јован и му рекоа: „Ра­ви, Оној што беше со тебе отаде Јордан и за Кого ти сведочеше, ете, Тој крш­та­ва и сите одат кај Него.“

²⁷А Јован одговори и рече: „Не може човек ништо да прими, ако не му е дадено од небото.

²⁸Вие самите сте мои сведоци дека реков: ‚Јас не сум Христос, но сум ис­пратен пред Него.‘

²⁹Оној што ја има невестата е мла­до­женец; а пријателот на младоженецот, кој стои и го слуша, многу се радува на гласот од младоженецот. Оваа моја ра­дост се исполни.

³⁰Тој треба да расте, а јас да се смалувам!“

³¹„Кој доаѓа одозгора, тој е над сите; а кој е од земјата, земен е и како земен зборува. Кој доаѓа од небото, Тој е над сите.

³²И за она што виде и чу, за тоа све­дочи; и сведоштвата Негови никој не ги прима.

³³А тој што го примил Неговото све­доштво потврдил дека Бог е вистинит.

³⁴Тој што е испратен од Бога, кажува Божји зборови; зашто Бог Го дава Духот неизмерно.

³⁵Зашто Отецот Го љуби Својот Син и сѐ Му даде во раката Негова.

³⁶Кој верува во Синот, има вечен жи­вот; а кој не верува во Синот, нема да види живот, но гневот Божји ќе биде врз него.“