John 2— 2006

¹На третиот ден имаше свадба во Кана Галилејска и мајката на Исус беше таму.

²На свадбата беа поканети и Исус и Неговите ученици.

³А кога приврши виното, Му рече мајка Му на Исус: „Им снема вино.“

⁴Исус ѝ рече: „Што бараш од Мене, жено? Уште не дошол Мојот час.“

⁵Но мајка Му Негова им рече на слу­гите: „Сѐ што ќе ви рече, направете!“

⁶А таму имаше шест камени садови за вода, поставени за миење, според ју­дејскиот обичај, што собираа по две до три мери.

⁷А Исус им рече: „Наполнете ги са­довите со вода!“ И тие ги наполнија до горе.

⁸Па им кажа: „Нацрпете сега и однесете му на старосватот!“ И му однесоа.

⁹И кога вкуси старосватот од виното, што беше станало од вода — а тој не зна­еше од каде е, но слугите, што ја беа до­неле водата, знаеја — тој го повика мла­доженецот,

¹⁰и му рече: „Секој човек најнапред го изнесува доброто вино, а кога ќе се поднапијат гостите, тогаш полошото; но ти си го чувал доброто вино до сега.“

¹¹Така направи Исус почеток на Своите чуда во Кана Галилејска и ја покажа славата Своја; и учениците Негови поверуваа во Него.

¹²Потоа слезе во Капернаум, Тој и мајка Му, браќата Негови и учениците Негови; и таму остана неколку дена.

¹³Се приближуваше Пасха јудејска и Исус се искачи во Еру­са­лим;

¹⁴и ги затече во храмот оние што про­даваа волови, овци и гулаби, и менува­чите на пари — како седат.

¹⁵И направи камшик од врвци, ги из­брка од храмот сите, и овците и во­ло­ви­те; а на менувачите им ги растури па­ри­те и ги испреврте масите,

¹⁶па им рече на оние што продаваа гулаби: „Носете го тоа одовде, и од до­мот на Мојот Отец немојте да правите дом за трговија!“

¹⁷Учениците, пак, Негови тогаш се сетија дека е напишано: „Ревноста за Твојот дом Ме изеде.“

¹⁸А Јудејците одговорија и Му рекоа: „Со каков знак ќе ни докажеш дека го правиш тоа?“

¹⁹И им одговори Исус и рече: „Ур­не­те го овој храм и за три дни ќе го подигнам.“

²⁰А Јудејците рекоа: „Овој храм е граден четириесет и шест години, а Ти за три дни ли ќе го подигнеш?“

²¹Но Тој говореше за храмот на Сво­ето тело.

²²А кога воскресна од мртвите, се се­тија учениците Негови дека за ова беше говорел, и поверуваа на Писмото и на зборот, што го беше рекол Исус.

²³И кога беше во Ерусалим на праз­никот Пасха, мнозина, гледајќи ги чу­десните знаци Негови, што ги правеше, поверуваа во Неговото име.

²⁴Но Самиот Исус не им се доверува­ше, бидејќи ги познаваше сите,

²⁵и немаше потреба никој да Му све­дочи за човекот, бидејќи Самиот знаеше што има во човекот.