Job 4— 2006

¹Одговори Елифаз од Теман и рече:

²„Ако се обидеме да ти проговориме, нема ли да ти биде тешко? Но кој може да ги сопре своите зборови!

³Ете, ти мнозина си советувал и си поткрепувал изнемоштени раце,

⁴твоите зборови го исправале оној што паѓал, си поткрепувал раслабени колена.

⁵А сега злото дојде до тебе, и ти изнемоште; допре до тебе, и ти падна со духот.

⁶Твојата богобојазливост не треба ли да биде твоја надеж, и непороч­носта на твоите патишта — твоја поткрепа?

⁷Спомни си, загинал ли некој невин, и каде праведните биле искоренувани?

⁸како што сум гледал: оние што ораат нечесност и сеат зло, тоа и го жнеат;

⁹од здивот Божји загинуваат и од духот на гневот Негов исчезнуваат.

¹⁰Рикањето на лавот, гласот на тигарот и забите на лавчињата се кршат;

¹¹силниот лав загинува кога нема плен, лавчињата на лавицата се распрс­нуваат.

¹²И, ете, до мене скришно долета збор, и увото мое долови нешто од него.

¹³Среде размислувањата за ноќните виденија, кога сонот ги обзема луѓето,

¹⁴мене ме зафати страв и трепет и ги растресе сите мои коски.

¹⁵И дух помина над мене; косата ми се крена.

¹⁶Тој застана, — но јас не го видов ли­цето негово, — само облак беше пред очите мои; тивко веење, и чув глас:

¹⁷‚Зар човекот може да биде по­праведен од Бога? И може ли тој да биде почист од својот Создател?‘

¹⁸Ете, Тој и на слугите Свои не им ве­рува и во ангелите Свои наоѓа недостатоци:

¹⁹дотолку повеќе кај оние, кои живеат во земјени куќи, чии основи се од прав и кои пропаѓаат и од мо­лец.

²⁰Меѓу утрото и вечерта тие се растураат; нема ни да забележиш како исчезнале наполно.

²¹Јажето што ги крепеше е скинато. Тие умираат без да станат мудри.“