Job 34— 2006

¹Продолжи Елијуј и рече:

²„Ислушајте го, мудри, зборот мој, и приклонете го увото кон мене, разумни!

³Зашто увото ги разбира зборовите, како што непцето го разликува вкусот на храната.

⁴Да расудиме меѓу себеси што е право и да познаеме што е добро.

⁵Ете, Јов рече: ‚јас сум прав, но Бог ја отфрли мојата правда.

⁶Треба ли да лажам против својата правда? Раната ми е неизлечива — рана без вина.‘

⁷Има ли човек како Јов, кој ги пие подбивањата како вода,

⁸кој другарува со оние што вршат беззаконие и оди со безбожни луѓе?

⁹Зашто тој беше рекол: — нема полза за човек да Му угодува на Бога. —

¹⁰И така, чујте ме, луѓе разумни! Не може да има кај Бога зло или кај Седржителот неправда.

¹¹Тој постапува со човекот според де­лата негови и му дава на секого според заслугите негови.

¹²Навистина, Бог не прави зло и Седржителот не суди криво.

¹³Кој, освен Него, размислува за земјата? И кој управува со вселената?

¹⁴Ако Тој го свртеше срцето Свое кон Себе и го земеше при Себе нејзи­ниот дух и нејзиното дишење;

¹⁵за миг ќе загинеше секоја плот и човекот ќе се вратеше во правот.

¹⁶И така, ако имаш разум, чуј го ова и внимавај на зборовите мои.

¹⁷Оној што ја мрази правдата, може ли да господари? И можеш ли ти да Го обвинуваш Сеправедниот?

¹⁸Може ли да му се каже на царот: ‚ти си никаквец‘, и на кнезовите: ‚вие сте беззаконици?‘

¹⁹Но Бог не гледа и на лицата на кнезовите и не цени богат пред сиромав, за­што сите тие се дело на раката Негова.

²⁰Тие умираат ненадејно; среде ноќ народот ќе се побуни и тие ќе исчезнат; без рака да се подигне, моќниците па­ѓаат;

²¹зашто Неговите очи се над па­тиштата на човекот; Тој ги гледа сите чекори негови.

²²Нема темнина, ниту смртна сен­ка, каде што би можеле да се сокријат оние што вршат беззаконие.

²³Затоа Тој не бара од човекот да оди на суд со Бога.

²⁴Тој ги уништува силните без испи­тување и поставува други на нивните места,

²⁵зашто Тој ги знае нивните дела; кога ќе настане ноќ — веќе ги нема.

²⁶Ги поразува како беззаконици пред очите на другите,

²⁷поради тоа што отстапиле од Него и не ги разбрале Неговите па­тишта,

²⁸така што дојде до Него повикот од сиромасите, го слушна офкањето на уг­нетените.

²⁹Ако Тој мирува, кој може да Го вознемири? Ако го сокрие лицето Свое, кој може да Го види? А тоа бива за сиот народ и за еден човек,

³⁰за да не царува лицемерниот над на­родот и да нема стапица за народот.

³¹На Бога треба да Му се каже: ‚Претрпев, нема повеќе да грешам.

³²А она што јас не знам, научи ме; ако сум направил беззаконие, нема повеќе да правам.‘

³³Според твоето ли разбирање Тој треба да наградува? И бидејќи ти отфрлуваш, на тебе останува да избираш, а не на мене; зборувај сѐ што знаеш.

³⁴Умните луѓе ќе го кажат истото; мудрите ќе се согласат со мене,

³⁵дека Јов умно не зборува и дека зборовите негови не се разумни.

³⁶Би сакал јас Јов наполно да биде испитан, според одговорите негови, за­што одговара како лошите луѓе.

³⁷Инаку, кон гревот свој додава уште и беззаконие, плеска со рацете меѓу нас и уште повеќе ќе говори против Бога.“