Job 28— 2006

¹„И така, среброто си има свои наоѓалишта, и златото — место, каде што го пречистуваат.

²Железото се добива од земјата; од камен се претопува бакар.

³Човекот ги определува границите на темнината и до крајни длабочини бара камен во мракот и во смртната сенка.

⁴Ископуваат рудокопен извор во места недостапни за нога, нишајќи се, висат далеку од луѓето.

⁵Од земјата никнува жито, а под неа сѐ е испревртено, како оган.

⁶Во камењата нејзини има место за сафир, во нив има и златни зрнца.

⁷Патеката за таму граблива птица не ја знае, јастребовото око не ја видело;

⁸диви животни не ја газеле, и не одел по неа лав.

⁹На гранит ја става човек раката своја, од дното превртува планини;

¹⁰во карпи прокопува канали, и окото негово забележува сѐ што е скапоцено;

¹¹го запира текот на реките и сокрие­ното го вади на видело.

¹²Но каде се наоѓа мудроста, и каде е местото на разумот?

¹³Не ја знае човекот цената нејзина, ниту се наоѓа во земјата на живите.

¹⁴Бездната вели: не е во мене таа; и морето вели: не е кај мене.

¹⁵Таа не се дава за злато и не се добива за измерено сребро;

¹⁶таа не се оценува со офирско злато, ниту со скапоцен оникс, ниту со сафир;

¹⁷не се споредува со неа злато и кристал; нема да ја размениш со садови од чисто злато.

¹⁸А за корал и бисер нема што ни да се спомнува, зашто здобивање со муд­рост чини повеќе од скапоцен камен.

¹⁹Со неа не се изедначува етиопскиот топаз; со чисто злато таа не се оценува.

²⁰Од каде, всушност, излегува му­д­роста? Каде е местото на разумот?

²¹Сокриена е таа од очите на сѐ што е живо и притаена е од птиците небе­ски.

²²Пеколот и смртта велат: ‚со ушите свои го чувме зборувањето за неа‘.

²³Бог го знае патот нејзин; Тој го по­знава местото нејзино.

²⁴Зашто Тој гледа до крајот на земјата и гледа под целото небо.

²⁵Кога Тој му даваше на ветерот мерка и ја наместуваше водата по мера,

²⁶кога му даваше наредби на дождот и пат на громоносната молња,

²⁷уште тогаш Тој ја виде и ја опиша, ја забележа и уште ја испита.

²⁸А на човекот му рече: ‚Ете, стравот Господов е вистинска му­дрост, а одбегнувањето од зло е разумот.‘“