Job 21— 2006

¹Одговори Јов и рече:

²„Ислушајте го внимателно зборот мој; тоа ќе ми биде утеха од вас.

³Потрпете ме, и јас ќе говорам; а потоа, откако ќе се искажам, потсме­вајте се.

⁴Зар на човек се оплакувам јас? Па како да не биде трпението мое при крај?

⁵Погледајте ме и ужаснете се, и ста­вете прст на устата своја.

⁶Само кога ќе помислам, — истрпнувам, и трепет го обзема телото мое.

⁷Зошто беззакониците живеат, дос­тигнуваат старост, и остануваат со моќ?

⁸Децата нивни се со нив пред лицето нивно, и внуците им се пред очите нивни.

⁹Куќите им се во мир и спокојство, и жезолот Божји не е врз нив.

¹⁰Бикот нивни оплодува и не про­пушта, кравата нивна зачнува и не пометнува.

¹¹Ги пуштаат малите свои како стадо, и децата нивни скокаат.

¹²Подвикнуваат при тимпани и гусли и се веселат со свирки;

¹³ги поминуваат деновите во добро и во еден миг слегнуваат во гроб.

¹⁴А притоа, Му велат на Бога: — ‚Отстрани се од нас, не сакаме да знаеме за Твоите патишта!

¹⁵Што е Седржителот, та да Му служиме? И каква полза има да прибегнуваме кон Него?‘

¹⁶Гледаш, доброто нивно не е во нивните раце. Да биде далеку од мене советот на безбожниците!

¹⁷Често ли згаснува светилката на беззакониците и ги сполетува ли зло, и Тој во гневот Свој ги дарува ли со страдања?

¹⁸Тие треба да бидат како сламка пред ветар и како плева, завеана од виор.

¹⁹Ќе речеш: ‚Бог го чува злото не­гово за неговите деца. — Нека му воздаде Тој на него самиот, за да го знае тој тоа.‘

²⁰Нека очите негови го видат злото негово; и сам нека пие од гневот на Седржителот.

²¹Зашто, што му е грижа за домот негов по него, кога бројот на месеците негови ќе се сврши?

²²Но Бога ли ќе Го учиме на мудрост, кога Тој им суди и на самите ангели?

²³Некој умира во најголемата сила своја, сосема спокоен и мирен;

²⁴боковите негови се полни со маст, и сржта од коските негови сѐ уште е свежа.

²⁵Друг, пак, умира со огорчена душа, без да вкуси добро.

²⁶И еден до друг в земја лежат и црви нив ќе ги јадат.

²⁷Ги знам вашите мисли и намери, какви зла против мене кроите.

²⁸Вие велите: ‚каде е домот на кнезот, каде е шаторот на безбожници­те?‘

²⁹Зар не сте ги распрашувале патни­ците и нели сте запознаени со нивните забележувања,

³⁰дека во денот на смртта безбож­никот бива поштеден; во денот на гневот се одведува настрана?

³¹Кој ќе му го прекори пред лицето негово неговиот пат, и кој ќе му врати за она што го вршел тој?

³²Го спроведуваат до гробиштата и во гробот свој останува тој.

³³Лесни се за него земјените грутки; по него одат многу луѓе, а оние пред него број немаат.

³⁴Како тогаш сакате да ме утешите со суета? Во одговорите ваши има само лага.“