Job 20— 2006

¹Проговори Софар од Ноема и рече:

²„Размислувањата мои ме поттикнуваат да одговарам, брзам да ги искажам.

³Срамен прекор чув за мене, но духот на мојот разум ќе одговори за мене.

⁴Зар не знаеш ти дека е тоа од памтивека, — откога е човекот поставен на земјата,

⁵дека веселбата на беззакониците е краткотрајна, и радоста на безбож­ниот е за миг?

⁶И до небесата да се издигне вели­чието негово, и до облаците да се допира главата негова, —

⁷тој засекогаш ќе пропадне, како и гадотиите негови; оние што го ви­деле, ќе кажат: — каде е тој?

⁸Како сон ќе одлета, и нема да го најдат; како ноќно привидение ќе исчезне.

⁹Кое око го видело, повеќе нема да го види, и местото негово повеќе нема да го забележи.

¹⁰Синовите негови ќе им се умилкуваат на сиромасите, и рацете негови ќе го вратат она што го ограбил.

¹¹Коските негови се полни со гре­вови на младините негови, со него ќе легнат тие во земјата.

¹²Ако злото е слатко во устата негова, и тој го крие под јазикот свој,

¹³го чува и не го фрла, туку го држи во устата своја;

¹⁴сепак таа храна во утробата негова, внатре во него, ќе се претвори во зми­ски отров.

¹⁵Ќе го изблуе доброто што го голтнал: Бог ќе го исфрли од стомакот не­гов.

¹⁶Змиски отров ќе шмука тој; јазикот на змијата ќе го умртви.

¹⁷Нема да види потоци и реки од мед и млеко.

¹⁸Спечаленото со труд ќе го врати, нема да го изеде; според имотот негов ќе стане и плаќањето негово; и тој нема да се зарадува.

¹⁹Зашто притеснуваше и прогонуваше сиромаси; заграбуваше куќи што не ги градел;

²⁰не знаеше ситост во стомакот свој, и во жедта своја ништо не ште­деше.

²¹Ништо не се откинуваше од лакомоста негова, затоа и радоста негова нема долго да потрае.

²²При полно изобилство, тесно ќе му биде; рацете на сиромасите ќе се кренат врз него.

²³Кога има со што да го наполни стомакот негов, Тој ќе ја испрати врз него јароста на Својот гнев и ќе истури како дожд врз него болести во телото негово.

²⁴Ќе избега ли од железното ору­жје, — бакарен лак ќе го прободе.

²⁵Ќе ја извлече тој стрелата од грбот свој, низ жолчката му ќе помине со својот блескав врв.

²⁶Сѐ што е мрачно се крие во него; го гори оган, од никого нераздуван; ќе изгори сѐ под шаторот негов.

²⁷Небото ќе го открие неговото зло, а и земјата ќе се крене против него.

²⁸Ќе исчезне богатството на куќата негова; сѐ ќе се растури во денот на гневот Божји.

²⁹Тоа е делот од Бога за беззакониот човек и наследство, определено за него од Седржителот!“