Jeremiah 51— 2006

¹Така вели Господ: еве, Јас ќе подигнам уривачки ветар против Вавилон и против Моите противници, што живеат во него;

²и ќе испратам против Вавилон веа­чи, што ќе го развеат, и ќе ја опустошат земјата негова, бидејќи во кобниот ден за него ќе нападнат врз него од сите страни;

³стрелец нека оптегне лак на стре­лец, и против оној, што се гордее со својот оклоп; не штедете ги младите негови, сотрете ја целата војска негова.

⁴Удрените нека паднат на халдејската земја и стреланите — по патиштата нејзини.

⁵Зашто, не е оставен Израел сам, ни­ту Јуда, од својот Бог, Господ Саваот, иако им е земјата полна со гревови пред Светецот Израелов.

⁶Бегајте од Вавилон и секој нека ја спасува душата своја, за да не загине од беззаконијата негови, зашто тоа е време на одмазда за Господ: Тој му отплатува како што заслужил.

⁷Вавилон беше во раката Господова како златна чаша, што ја опиваше целата земја; народите пиеја од неа вино, и обезумуваа.

⁸Ненадејно падна Вавилон и се скрши; плачете за него, земете балсам за раните негови, можеби тој и ќе оздрави.

⁹Го лекувавме Вавилон, но не оздра­ве; оставете го, и да си одиме секој во земјата своја, бидејќи пресудата за него стигна до небесата и се дигна до об­лаците.

¹⁰Господ ја изведе на видело нашата правда; да појдеме и да го соопштиме во Сион делото на нашиот Господ Бог.

¹¹Острете ги стрелите, ставете ги во торбите за нив; Господ го поттикна духот на царевите од Мидија; бидејќи Тој науми нешто против Вавилон, за да го уништи, зашто тоа е одмазда од Господ, одмазда за Неговиот храм.

¹²Дигнете знамиња на вавилонските ѕидови, засилете го надзорот, поставете стражи, пригответе заседи, зашто, како што замислил Господ, така и ќе го на­прави она што го изрече против жите­лите вавилонски.

¹³О, ти, што живееш покрај големите води, кој изобилуваш со ризници, дојде крајот твој, и на твојата лакомост!

¹⁴Господ Саваот се заколна Сам во Себе: вистина велам дека ќе те исполнам со луѓе како со скакулци, и ќе подигнам воен повик против тебе.

¹⁵Тој ја создаде земјата со силата Своја, и ја утврди вселената со мудроста Своја и со разумот Свој ги рас­простре небесата.

¹⁶Кога гласот ќе Му заечи, шумат водите небесни, и Тој ги подига облаци­те од краиштата земни, пушта светка­вици со дожд и изведува ветер од клетовите Свои.

¹⁷Безумен е човекот во своето знае­ње, секој леар ќе се засрами со идолите свои, зашто идолот е лага, и нема дух во него.

¹⁸Тие се ништожни, дела на заблуда; во времето на нивната казна тие ќе про­паднат.

¹⁹Не е таков Господ, делот на Јаков, зашто Бог е Создателот на сѐ, и Израел е народ на Неговото наследство, името Негово е Господ Саваот.

²⁰Ти беше Мој чекан, бојно оружје; со тебе народите ги победував и со тебе царства сосипував;

²¹со тебе поразував коњ и неговиот јавач, и со тебе поразував кола и нејзи­ниот возач;

²²со тебе сотирав маж и жена, со тебе убивав стар и млад, со тебе уништував и момче и мома;

²³со тебе уништував пастир и неговото стадо, со тебе го убивав земјоделецот и неговиот добиток за работа, со тебе поразував и обласни началници и град­ски управители.

²⁴И ќе му отплатам на Вавилон и на сите жители халдејски за сето она зло, што му го направија на Сион пред очи­те ваши, вели Господ.

²⁵Еве, Јас сум против тебе погубна горо, вели Господ, што ја разорува це­лата земја; и ќе ја протегнам против тебе раката Своја, ќе те симнам од кар­пите и ќе те направам обгорена планина.

²⁶И од тебе нема да земат камен за агол, ниту камен за темели, туку ќе бидеш вечна пустелија, вели Господ.

²⁷Подигнете знаме на земјата, трубете со труба меѓу народите, вооружете ги против него народите, повикајте ги против него царствата на Арарат, на Ми­ни и на Ашкеназ, изберете водач про­­тив него, збоднете ги коњите како страшни скакулци.

²⁸Вооружете ги народите против не­го, царевите на Мидија, нејзините об­ласни началници и сите нејзини градски управители и целата земја, што ѝ е пот­чинета.

²⁹Земјата се тресе и потреперува, заш­то над Вавилон се извршуваат за­мислите на Господ, за да ја направи земјата вавилонска пустина без жители.

³⁰Вавилонските борци престанаа да се борат, седат во своите тврдини; се исцрпи силата нивна, станаа како жени, живеалиштата нивни се изгорени, резињата нивни се скршени;

³¹гласник брза по гласник, известувач спроти известувач, за да му кажат на вавилонскиот цар дека му е градот од сите страни освоен;

³²и дека бродовите му се земени, а оградите изгорени со оган, и дека војниците од страв се поразени.

³³Зашто, вака вели Господ Саваот, Бог Израелов: ќерката вавилонска е како на гумно, кога се врши на него; уште малку и ќе дојде време за нејзината жетва.

³⁴Ме јадеше и ме гризеше Навуходо­носор, царот вавилонски; ме направи празен сад; ме проголта како змеј; ја наполни својата утроба со сладостите мои, и ме фрли.

³⁵Неправдата над мене и над телото мое нека биде врз Вавилон, ќе рече жителката Сионова, и крвта моја — врз жителите халдејски, ќе рече Ерусалим.

³⁶Затоа вака вели Господ: еве, Јас ќе се застапам за твоето дело и ќе отпла­там за тебе, па ќе го пресушам морето негово и ќе ги исушам каналите негови.

³⁷И Вавилон ќе стане купиште на урнатини, живеалиште на чакали, за ужас и за потсмев, без жители.

³⁸Како лавови ќе завиваат сите тие и како мали лавчиња ќе 'ржат.

³⁹А кога ќе се загреат, ќе им дадам гозба и ќе ги опијам, за да се развеселат, за да заспијат со вечен сон и да не се разбудат, вели Господ.

⁴⁰Ќе ги потерам како јагниња на кла­ње, како овни и козли.

⁴¹Како се презеде Шешах, и беше победена славата на целата земја! Како стана Вавилон за ужас меѓу народите!

⁴²Морето го проголта Вавилон; тој е сега покриен од брановите.

⁴³Градовите негови станаа пустина, сува земја, пустелија, земја каде што не живее ниту еден човек и каде што не поминува син човечки.

⁴⁴И ќе го казнам Вил во Вавилон и ќе истргнам од устата негова сѐ што проголтал, и народите нема веќе да брзаат кон него, дури и ѕидовите вавилонски ќе паднат.

⁴⁵Излези од него, народе Мој, и секој нека ја спасува душата своја од јаросниот гнев Господов.

⁴⁶Нека не ослабува срцето ваше и не плашете се од гласот, што ќе се чуе по земјата; гласот ќе дојде во една година и потоа во друга година, и на земјата ќе се појави насилство, властодржец ќе стане против властодржец.

⁴⁷Затоа, еве, идат денови, кога ќе ги казнам идолите на Вавилон и целата негова земја ќе се засрами и сите негови поразени ќе паднат во него.

⁴⁸И ќе ликуваат над Вавилон небото и земјата и сѐ друго што е во нив; зашто од север ќе му дојдат сотирачите, вели Господ.

⁴⁹Како што Вавилон направи да паднат на земја поразените Израелци, така во Вавилон ќе бидат соборени поразе­ните по целата земја.

⁵⁰Вие, кои се спасивте од меч, бегајте и не запирајте се, сетете се во далечната земја за Господ, и на срцето ваше нека ви дојде Ерусалим.

⁵¹Ни беше срам, кога ги чувме пору­гите; бесчестие ги покриваше лицата наши, кога туѓинци влегоа во свети­лиштето на домот Господов.

⁵²Затоа, еве, идат дни, вели Господ, кога ќе ги казнам идолите негови, и по целата негова земја ќе офкаат ране­тите.

⁵³Кога би се дигнал Вавилон и до небесата и кога високо би си ја зац­врс­тил тврдината своја, од Мене ќе му дојдат пустошниците, вели Господ.

⁵⁴Екот и пискот ќе одекнуваат од Ва­вилон, и рушење големо — од земјата халдејска;

⁵⁵зашто Господ ќе го опустоши Вави­лон, и ќе стави крај на неговиот горделив глас. Ќе зашумат брановите како на големи води, ќе заечи неговиот шумен глас.

⁵⁶Зашто ќе дојде врз него, врз Вави­лон, пустошникот и ќе бидат фатени војниците негови, ќе бидат скршени лаковите негови; бидејќи Господ, Бог на одмаздата, ќе се одмазди.

⁵⁷И ќе се опијат кнезовите негови и мудреците негови, неговите обласни началници и неговите градски управи­тели, и војниците негови, па ќе заспијат со вечен сон и нема да се разбудат, вели Царот, Господ Саваот е името Негово.

⁵⁸Така вели Господ Саваот: дебелите ѕидови вавилонски ќе бидат разрушени до темели, и неговите високи порти ќе бидат изгорени со оган; па така, залудно се трудеа народите и племињата, зашто ќе завршат в оган!

⁵⁹Слово што пророк Еремија му го заповеда на Сераја, синот на Нерија, Махсеев син, кога тој појде за Вавилон со Седекија, царот јудејски, во четвртата година од неговото царување; Сераја беше главен коморник.

⁶⁰Еремија ги запиша во една книга сите зла, што требаше да го снајдат Ва­вилон, сите тие зборови, што беа напи­шани против Вавилон.

⁶¹И му рече Еремија на Сераја: кога ќе влезеш во Вавилон, тогаш погледај и прочитај ги сите овие зборови,

⁶²и кажи: Господи, Ти рече за ова место дека ќе го уништиш така, што да не остане во него ни човек, ни добиток, туку ќе стане вечна пустина.

⁶³И кога ќе завршиш со читањето на оваа книга, врзи за неа камен, па фрли ја среде Еуфрат,

⁶⁴и кажи: нека потоне Вавилон и да не се опорави од оваа несреќа, која Јас ќе ја испратам врз него, и тие наполно ќе папсаат. Дотука се зборовите на Ере­мија.