Jeremiah 10— 2006

¹Слушајте го словото, кое Господ ви го кажува, доме Израелов!

²Вака вели Господ: не одете по патот на незнабошците и не плашете се од небесните знаци, од кои се плашат не­знабошците.

³Бидејќи обичаите на тие народи се суетни: отсекуваат дрво во гората, го изделкуваат човечки раце,

⁴го украсуваат со сребро и злато, го прицврстуваат со клинови и со чекан за да не се ниша.

⁵Нивните богови се како плашила во градина и не говорат; нив ги носат, за­што не можат да одат. Не плашете се од нив, зашто тие не можат да направат зло, но и добро не можат да направат.

⁶Нема сличен на Тебе, Господи! Ти си велик и името Твое е велико и моќ­но!

⁷Кој не ќе се плаши од Тебе, Царе над народите, зашто само Тебе Ти припаѓа тоа; бидејќи меѓу сите мудреци кај народите и во сите царства нема сличен на Тебе.

⁸Сите тие до еден се неразумни и глупави; суетно е од дрво да учиш!

⁹Сребро ковано во листови се носи од Тарсис, злато од Уфаз, тие се дело на мајстор и на леар; облеклото нивно е од порфир и кадифе; сето тоа е дело на вешти луѓе.

¹⁰А Господ е вистински Бог. Тој е жив Бог и вечен Цар. Од Неговиот гнев трепери земјата, и народите не можат да го издржат Неговиот гнев.

¹¹Така речете им: боговите, кои не се створители на небото и на земјата, ќе исчезнат од земјата и од под небесата.

¹²Тој ја создаде земјата со силата Своја, ја утврди вселената со мудроста Своја и со разумот Свој ги распростре небесата.

¹³Од гласот Негов шумат водите небески, и Тој ги крева облаците од краиштата земни, создава молскавици среде дожд и изведува ветар од Него­вото пребивалиште.

¹⁴Човекот е безумен во своето знае­ње, ќе се засрами секој леар со идолот свој, бидејќи она што го излеал е лага, и во него нема дух.

¹⁵Тие се ништожни, дела на заблуда; во времето на посетата нивна тие ќе пропаднат.

¹⁶Делот на Јаков не е како нивниот; бидејќи неговиот Бог е создател на сѐ, а Израел е народ на неговото наследство; името Му е Господ Саваот.

¹⁷Прибери си го имотот свој од земјата, кој седи во опсада.

¹⁸Зашто вака вели Господ: еве, овој пат ќе ги исфрлам жителите од оваа земја и ќе ги одведам во тесно место, за да ги фатат.

¹⁹Тешко мене во маката моја; лута е раната моја, но јас си велам — „Навис­тина тоа е мојата казна и морам да ја поднесувам;

²⁰шаторот ми е опустошен и сите мои врвци се скинати; децата мои ме оставија и ги нема: нема веќе кој да го распне шаторот мој и да ги постави завесите мои;

²¹бидејќи пастирите станаа безумни и не Го бараат Господа, па затоа и немаат напредок, така што целото стадо им се распрсна.“

²²Ете, се слуша глас и голема врева од северната страна за да ги направи градовите на Јудеја пустина, живеалиш­те на чакали.

²³Знам, Господи дека патот на чове­кот не зависи од него, дека не е во власта на оној кој оди да ги исправа стапките свои.

²⁴Казни ме Господи, но со мерка, не во гневот Свој, за да не ме сотреш.

²⁵Излеј ја јароста Своја врз народите кои не Те познаваат, и врз племињата, што не го призовуваат името Твое; за­што тие го изедоа Јаков, го проголтаа и го истребија и живеалиштето му го опустошија.