Isaiah 29— 2006

¹Тешко му на Ариил, на градот Ариил, каде што живееше Да­вид! Притурете година врз година; нека колат жртви.

²Но Јас ќе го притеснам Ариил; и ќе има плач и тагување; тој ќе остане кај Мене како Ариил.

³Ќе се сместам на логорување око­лу тебе и ќе те стеснам со набљудувачка стража, ќе подигнам против тебе тврдини.

⁴И ќе бидеш понизен, ќе говориш како од под земја, и зборот твој ќе биде глув како говор од под прав, и гласот твој ќе биде како глас на мртовец, и зборот твој ќе се шепоти од под правот.

⁵Твоите непријатели ќе бидат бројни, а угнетувачи на број како развеана плева. И тоа ќе стане нена­дејно, во еден миг:

⁶Господ Саваот ќе те посети со гром и потрес, со силен глас, со бура и виор, со пламен од оган што голта сѐ.

⁷И како сон, како ноќно видение во сон ќе биде: мноштво од сите народи, што војуваат против Ариил, од сите, излезени против него и тврдините негови, и од оние што го притесниле.

⁸И како што гладен сонува дека бо­жем јаде, но се разбудува, гладен; и ка­ко што жеден сонува дека божем пие, но се разбудува, премален и же­ден: истото ќе стане и со множеството од сите народи, што војуваат против гората Сион.

⁹Чудете се и скаменете се, ослепете и бидете слепи, опијанете се, но не од вино — тетеравете се, но не од жесток пијалак;

¹⁰зашто Господ испрати врз вас дух на успивање и ги затвори вашите очи, о пророци, и ги сокри вашите глави, о јасновидци!

¹¹И секое пророштво за вас е како зборови во запечатена книга, што му ја даваат на оној, кој знае да чита книга, и велат: „Прочитај ја“, а тој одговара: „Не можам, зашто е запечатена.“

¹²И му ја даваат книгата на оној, кој не знае да чита, и велат: „Прочитај ја“; и тој одговара: „Не знам да читам.“

¹³И рече Господ: „Бидејќи овој народ се приближува кон Мене со устата своја, и со јазикот свој Ме почитува, а срцето негово му останува далеку од Мене, и почитувањето нивно пред Мене е само научено човечко правило;

¹⁴затоа, ете, Јас ќе постапам пак нео­бично со овој народ, чудно и чудесно, така што мудроста на мудреците негови ќе загине, и разум во разумните нема да има.“

¹⁵Тешко на оние што мислат да се сокријат во длабочината, за да ги скријат своите намери од Господ, кои ги вршат делата свои во мрак и велат: „Кој ќе нѐ види, и кој ќе нѐ дознае?“

¹⁶Каква неразумност! Можеме ли да го сметаме грнчарот за глина? Ќе каже ли делото за оној што го направил: тој не ме направи? И ќе каже ли направеното за мајсторот свој: тој не разбира?

¹⁷Уште малку, сосема малку, и Ливан нема ли да се претвори во градина, а градината нема ли да се претвори во гора?

¹⁸И во тој ден глувите ќе ги чујат зборовите од книгата, и очите на сле­пите ќе прогледаат од темнината и мракот.

¹⁹И оние што страдаат, сѐ повеќе и повеќе ќе се радуваат во Господ, а сиромасите и бедните луѓе ќе воскликнуваат во Светецот Израелов;

²⁰зашто нема повеќе да има силник, хулител ќе исчезне; а ќе бидат истре­бени и сите што смислуваат зло,

²¹кои го збркуваат човекот со зборови и му распнуваат мрежи пред портата на Судијата и го отфрлаат правиот.

²²Затоа така вели Господ за Јаково­виот дом, Оној, Кој го откупи Авраама: тогаш Јаков нема да биде во срам и лицето негово веќе нема да побледува.

²³Зашто кога ќе ги види околу себе децата свои, дело на Моите раце, тој свето ќе го почитува името Мое и свето ќе го почитува Светецот Јаковов, со трепет ќе стои пред Бог Израелов.

²⁴Тогаш оние што се со духот заблудени ќе ја познаат мудроста, и непокорните ќе се вразумат.