Isaiah 24— 2006

¹Ете, Господ ја опустошува земја­та и ја прави неплодна; ја изо­б­личува и ги распрснува оние што жи­веат на неа.

²Со свештеникот ќе стане исто што и со народот, — со слугата, — исто што и со господарот негов; со слугинката, исто што — и со господарката нејзина; со ку­пувачот, исто што и со продавачот; со оној, кој ќе земе на заем, исто што, и со оној кој дава на заем; со оној, кој дава со интерес — исто што и со оној кој зема под интерес.

³Земјата ќе опустоши до крај и целата ќе биде ограбена, зашто Гос­под го изрече тоа слово.

⁴Тагува, нажалена е земјата; опаднала, тажна е вселената; небото про­паѓа заедно со Земјата.

⁵И земјата е осквернета под жите­лите свои, зашто тие ги прекршија за­коните, го изменија уставот, го нару­шија вечниот завет.

⁶Затоа проклетство ја јаде земјата, а жителите нејзини трпат казна; затоа се намалени жителите земни, малку луѓе останаа.

⁷Плаче гроздовиот сок; боледува лозата; воздивнуваат сите што се веселеа од срце.

⁸Престана веселбата со тимпани; молкна вревата на оние што се веселеа; стивнаа звуците на харфите;

⁹не пијат повеќе вино со песни; гор­члив е жестокиот пијалак за оние што го пијат,

¹⁰разорен е запустениот град; сите куќи се затворени, не може да се влезе.

¹¹Плачат за вино по улиците; ис­чезна секаква радост; изгонета е секаква ве­селба од земјата.

¹²Во градот остана само пустош, портите се искршени.

¹³А среде земјата, меѓу народите, ќе биде истото, што станува кога маслинки тресат или паберки по гроздобер.

¹⁴Тие ќе го кренат гласот свој, ќе ли­куваат во величието на Господ, силно ќе воскликнуваат од морето.

¹⁵И така, славете Го Господа на исток, по островите морски — славете Го името на Господ, Бог Израелов.

¹⁶Од крајот на земјата слушаме пес­на: „Слава на Праведниот!“ Но јас ре­ков: „Тешко мене, тешко мене! Зло­дејци зло вршат, на зол начин дејствуваат злодејците.

¹⁷Ужас, јама и стапица за тебе, жи­теле на земјата!“

¹⁸Тогаш, оној што ќе избега од викот на ужасот, ќе падне во јама; и кој ќе излезе од јамата, ќе падне во стапица; зашто прозорците од небес­ната висо­чина ќе се отворат, и осно­вите на земјата ќе се разнишаат.

¹⁹Земјата се разрушува, земјата се распаѓа, земјата е силно разнишана;

²⁰земјата се ниша како пијана и се лула како лулка, и беззаконието ѝ тежи врз неа; таа ќе падне — и повеќе нема да стане.

²¹И во тој ден Господ ќе ја казни небесната војска во висините, и земните царства на земјата.

²²И ќе бидат собрани наедно како затвореници во затвор, и ќе бидат за­к­лучени во темница и по многу денови ќе бидат казнети.

²³Тогаш месечината ќе поцрвени, и сонцето ќе се засрами, кога Господ Са­ваот ќе се зацари на гората Сион и во Ерусалим, и пред неговите старе­шини ќе покаже слава.