1Во годината, кога врховниот војсководец дојде во Ашдод, бидејќи беше пратен од асирскиот цар Саргон и војуваше против Ашдод и го презеде, —
2во исто тоа време Господ Му кажа на Исаија, синот на Амоц, вака: „Оди и симни го вреќиштето од бедрата свои и собуј ги обувките од нозете свои.“ Така и направи: одеше гол и бос.
3Тогаш рече Господ: „Како што слугата Мој Исаија оди гол и бос три години, како знак и означување за Египет и Етиопија, —
4така асирскиот цар ќе поведе заробеници од Етиопија, млади и стари, голи и боси и со разголени бедра, за срам на Египет.
5Тогаш ќе се вџашат и засрамат поради Етиопија, нивната надеж, и поради Египет, со кој се фалеа.
6И во тој ден жителите ќе речат за онаа земја: ‚Ете какви биле оние, на кои се надевавме и при кои прибегнавме за помош, за да се спасиме од асирскиот цар! А ние, како да се спасиме?‘“